george
Του Γιώργου Κορτσιδάκη
Η περίπτωση του Κώστα Κατσουράνη, είναι -κατά τη γνώμη μου-μια ακόμη ποδοσφαιρική απογοήτευση και μάλλον και αυτός θα προστεθεί στους ποδοσφαιριστές, που επιχείρησαν να βγούν μπροστά στο διοικητικό κομμάτι, χωρίς σπουδαία αποτελέσματα.
Επιχειρηματίες από την Πάτρα, έβαλαν τα ωραία τους λεφτά, τον έβγαλαν μπροστά και του έδωσαν αυτό που λέμε τη διαχείριση της ομάδας.
Το σχέδιο, πράγματι δείχνει ότι έχει γοητεία, η ομάδα ανέβηκε από την Γ’ στην Β’ Εθνική, έκανε φέτος στην κατηγορία μια σπουδαία χρονιά, μια αγωνιστική υπέρβαση, αλλά ήταν πάνω από τις δυνάμεις της, να ανταγωνιστεί τον ΟΦΗ και τον Αρη, που είχαν σημεία υπεροχής σε όλα τα επίπεδα, έναντι της φιλότιμης προσπάθειας των Πατρινών.
Και εκεί που θα περίμενε κανείς, από τον Κατσουράνη, να αναδείξει το ποδοσφαιρικό ήθος, που υποτίθεται ότι διατυμπανίζει σε συνεντεύξεις του, αλλά και στο twitter που το αγαπάει πολύ, εισπράξαμε από τον «εκφραστή» αυτής της ομάδας, μια απαράδεκτη στάση και μια νοοτροπία που δεν συνάδει σε ένα παίκτη που σήκωσε το EURO 2004 της Πορτογαλίας και υποτίθεται ότι περιμένεις περισσότερα από αυτόν.
Ο Κατσουράνης (μας) απογοήτευσε, όχι γιατί δεν βρήκε την τόλμη και το ανάστημα να συγχαρεί τον ΟΦΗ και τον Αρη, για την πανάξια άνοδο τους, στην Σούπερ Λίγκ.
Μας απογοήτευσε, με το ειρωνικό του ύφος και τη φράση του, ότι η Παναχαική, έπαιζε φέτος με αντιπάλους την Μπάγερν και την Παρί, γι' αυτό και δεν βγήκε κατηγορία!
Μια απαράδεκτη δήλωση, με σαφή πρόθεση να επισκιάσει την -κατά γενική ομολογία-πανάξια και δίκαιη άνοδο τόσο του ΟΦΗ, όσο και του Αρη.
Ακόμα και παίκτες της Παναχαικής στις επίσημες τοποθετήσεις τους, διατύπωσαν ότι ΟΦΗ και Αρης, ήταν οι καλύτερες ομάδες της κατηγορίας.
Ο Κατσουράνης όμως, όχι μόνο δεν το παραδέχεται, αλλά ειρωνεύεται κι’ όλας και αυτό είναι το λυπηρό, στη στάση του.
Δείχνει μια ασέβεια, απέναντι σε δυο μεγάλες δυνάμεις του Ελληνικού ποδοσφαίρου.
Βέβαια η ποδοσφαιρική κλάση, δεν συνδέεται κατ’ ανάγκη και με το επίπεδο κάποιου.
Στην περίπτωση του ΟΦΗ, η διαφορά με την Παναχαική και χωρίς να υπολογίζεται η τελευταία αγωνιστική, είναι 13 πόντοι διαφορά στην βαθμολογία, 33 γκολ διαφορά στην επίθεση, καλύτερη άμυνα και ένα αποστομωτικό 0-3 από το ημίχρονο, στο Παναχαική-ΟΦΗ στην Πάτρα, που έβαλε υπογραφή, για το ποια ομάδα είναι το αφεντικό της κατηγορίας.
Τα υπόλοιπα που λέει ή δεν λέι ο Κατσουράνης, είναι απλά άλλα λόγια να αγαπιόμαστε.
Η βαθμολογία λέει την αλήθεια.
Ο Νίκκι Παπαβασιλείου είναι επαγγελματίας προπονητής και έτσι ακριβώς αποφάσισε, κάνοντας δεκτή την πρόταση του Εργοτέλη και αφήνοντας στην άκρη το σχέδιο και την επίσημη πρόταση που είχε καταθέσει, για τις ακαδημίες του ΟΦΗ.
Για μένα αυτή, είναι μια νορμάλ στάση, για κάποιον επαγγελματία, που θεωρεί πιο συμφέρουσα, μια πρόταση απο μια άλλη.
Αυτό που λαμβάνω στις πρώτες μέρες, αυτής της επιλογής, είναι ένα "επικοινωνιακό κόστος" για τον ίδιο, από το περιβάλλον του ΟΦΗ.
Ακόμα και στον Ερασιτέχνη, όπου είχε πολλές συμπάθειες, δεν μπορούν να αιτιολογήσουν την επιλογή του, να αποσυρθεί και του χρεώνουν μια Κυπριακή...πονηριά, για τον τρόπο που χειρίστηκε το θέμα.
Όπως λένε, παρά τα δεδομένα προβλήματα που υπήρχoυν με την κατάσταση των γηπέδων στο Βαρδινογιάννειο αθλητικό κέντρο, και τις παρεμβάσεις που θα γίνουν εκεί και οι οποίες πιθανόν να πάρουν κάποιο χρόνο, θα μπορούσε να το παλέψει.
Αλλωστε, σε μια πρόταση δεκαετίας (!) που έκανε, για τις ακαδημίες του ΟΦΗ, θα μπορούσε η πρώτη χρονιά, να είναι μια αρχή, για αυτά που θα έρθουν…
Προβληματισμούς δημιούργησε το άρθρο μου «Ο Γιαννάκης και η μπασκετική κατάντια μας», το οποίο είχε να κάνει με τη γενικότερη κατάσταση που επικρατεί στην περιοχή μας, σε μπασκετικό επίπεδο.
Κάποιοι συμφωνούν, κάποιοι διαφωνούν και αυτό είναι καλό. Η άποψη του καθ’ ενός είναι σεβαστή.
Προς Δειλινά μεριά και στον κύριο, τον οποίο ούτε γνωρίζω, ούτε με γνωρίζει και επέλεξε να ασχοληθεί προσωπκά μαζί μου, κάνοντας τον (αυτόκλητο) δον κιχώτη του τοπικού μπάσκετ, χωρίς καν να αναφερθώ σε αυτόν, θα ήθελα ως συμβουλή μέσα από την περίπου τρείς δεκαετίες θητεία μου στο χώρο, να του επισημάνω ότι απλά, ότι όταν εμείς ήμασταν θαμώνες των γηπέδων και αναδεικνύαμε προβλήματα, εκείνος ήταν σε «υγρή» μορφή, μπασκετικά πάντα, για να μην παρεξηγούμαι.
Η δημοσιότητα, θέλει σωστή διαχείριση, γιατί έχει καταστροφικά αποτελέσματα, για εκείνους που την επιζητούν, με λάθος τρόπο…
Και κάτι τελευταίο. Υπάρχει (ακόμη) μεγάλο κόμπλεξ σε αυτήν πόλη, σε ότι αφορά τον ΟΦΗ και τις ενέργειες που κάνει κατά καιρούς, σε όλα τα επίπεδα.
Κάποιοι, δεν μπορούν να κρυφτούν, δυστυχώς, για τους ίδιους…
Τα συλλυπητήρια της, εκφράζει με ανακοίνωση της η ΠΑΕ ΟΦΗ 1925, για το θάνατο του Κώστα Πολυχρονίου, ο οποίος έφυγε σε ηλικία 81 ετών απο καρκίνο. Ο παλαίμαχος παίκτης του Ολυμπιακού και της Εθνικής, πέρασε στια αρχές της δεκαετίας του '80 και τον τον πάγκο του ΟΦΗ και πολλοί στο Ηράκλειο, θυμούνται το πέρασμα του.
Η ανακοίνωση της ΠΑΕ ΟΦΗ 1925 αναφέρει:
Η ΠΑΕ ΟΦΗ 1925 εκφράζει τα θερμά της συλλυπητήρια, για το θάνατο του Κώστα Πολυχρονίου. Ο παλαίμαχος παίκτης του Ολυμπιακού και πρώην προπονητής της Εθνικής ομάδας, πέρασε και από τον πάγκο του ΟΦΗ στις αρχές της δεκαετίας του ’80, σε επίπεδο Α' Εθνικής. Yπήρξε ένας ηθικός και δίκαιος προπονητής που πρόσφερε στην ομάδα μας, όπως μαρτυρούν όσοι τον έζησαν.
Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένεια του.
«Το μυστικό του ΟΦΗ, είναι ότι ήμασταν όλοι μια οικογένεια. Αποδείξαμε ότι είχαμε καρδιά πρωταθλητή». Με τα λόγια αυτά ο Γιάννης Κοιλιάρας, αναφέρθηκε στην άνοδο του ΟΦΗ στην Σούπερ Λίγκ. Σε συνέντευξη του στον Athleticradio 104.2, o 30χρονος αριστερός μπακ, που συνεχίζει στον ΟΦΗ της Σούπερ Λίγκ, αναφέρθηκε στις δυσκολίες της φετινής χρονιάς, στις παροτρύνσεις των φιλάθλων να συνεχίσουν, όταν είχαν μείνει 12 παίκτες στην ομάδα τον Ιανουάριο, στο το dna του ΟΦΗ που δεν αλλοιώθηκε στην Γ’ και τη Β’ Εθνική, στη νίκη στην Πάτρα (0-3) που κλείδωσε ουσιαστικά την άνοδο, αλλά και στο γεγονός ότι συμφώνησε μέσα σε 5 λεπτά με την πρόταση της ομάδας να συνεχίσει, στον ΟΦΗ της Σούπερ Λίγκ.
Οι πιο σημαντικές αναφορές του Γιάννη Κοιλιάρα στον Athleticradio 104.2:
-Για το πως νιώθει που είναι στον ΟΦΗ από την πρώτη ημέρα της τριετίας:
«Το σκεφτόμουν, πολύ περισσότερο από την στιγμή που πλησιάζαμε στην πρώτη θέση. Όταν περάσαμε δεύτεροι τότε σιγά – σιγά άρχισαν να μου έρχονται αναμνήσεις από τα δύσκολα γήπεδα που παίζαμε. Ήταν η πιο δύσκολη χρονιά που έχω περάσει ποτέ ως ποδοσφαιριστής. Μου έρχονταν μνήμες γιατί όντως ήταν μια δύσκολη χρονιά γιατί παίζαμε σε κάτι γήπεδα που δεν χωρούσαμε μέσα στα αποδυτήρια. Εγώ προσωπικά τα είχα ζήσει αλλά όχι το μέγεθος του ΟΦΗ. Καμία φορά βλέπω βιντεάκια και συγκινούμαι. Δεν θα ξεχάσω αυτές τις στιγμές γιατί με τον ΟΦΗ ζω ξεχωριστά την κάθε μια που έρχεται».
-Για το γεγονός ότι δεν αλλοιώθηκε το DNA του ΟΦΗ στη Γ’ και τη Β’ Εθνική:
«Ισχύει για όλες τις ομάδες με τα στοιχεία του ΟΦΗ. Ο ΟΦΗ δεν έχει χάσει το DNA του, τόσο στην Γ’ Εθνική όσο και φέτος. Ειδικά στα δύσκολα φαίνεται ακόμα περισσότερο».
-Για την φράση ότι «συμφωνήσαμε μέσα σε πέντε λεπτά» στην ανανέωση της συνεργασία του:
«Ήταν η αλήθεια. Ήθελα πολύ να μείνω στην ομάδα, προσωπικά πέρασα μια δύσκολη χρονιά λόγω των τραυματισμών που είχαμε. Ήταν μια δικαίωση για εμένα όταν με κάλεσαν να μου πουν ότι ο προπονητής με ήθελε να παραμείνω. Πάντα ήθελα να παίξω στην Σούπερ Λιγκ με την φανέλα του ΟΦΗ».
-Για το οικογενειακό κλίμα μέσα στα αποδυτήρια:
«Όντως, ήταν το μεγάλο μυστικό. Ήμασταν δεμένοι από το καλοκαίρι, τα προβλήματα μας αποσυντόνισαν στο ξεκίνημα του πρωταθλήματος, είδαμε ότι δεν γίνονταν πράξη όσα μας είχαν πει όμως στην συνέχεια δεθήκαμε ακόμα περισσότερο. Αυτό έσωσε την ομάδα. Πρέπει να μιλήσουμε πολλές ώρες για να σας πει ο κάθε παίκτης το τι συζητούσαμε μέσα στα αποδυτήρια. Αυτό φάνηκε στο παιχνίδι με τον ΑΟΧ/Κισσαμικό και μεγάλη ώθηση μας έδωσε η παρουσία του κόσμου, τις παραμονές του παιχνιδιού. Ήμασταν 12 άτομα, μας περίμενε ο κόσμος, μας μίλησε, μας είπε να κατέβουμε στο παιχνίδι, μας συγκίνησαν και είδαμε ποιο ήταν το αποτέλεσμα. Όχι μόνο κερδίσαμε αλλά δείξαμε και το τι ομάδα ήμασταν. Κάποιες φορές ακούγονται γραφικά όμως είναι η πραγματικότητα. Ο κόσμος το δέχεται και για αυτό εισπράττουμε αγάπη από τον κόσμο. Ήμασταν πολύ δεμένοι μεταξύ μας, μετά τον Γενάρη έγιναν έξυπνες κινήσεις. Ήρθαν παιδιά που ήταν πολύ καλοί χαρακτήρες, όλοι ήμασταν μια οικογένεια και κανένας δεν παραπονέθηκε».
-Για το αν τελείωσε η άνοδος μέσα στην Πάτρα:
«Η νίκη μέσα στην Πάτρα τελείωσε, όχι μαθηματικά, το θέμα της ανόδου. Είχαμε δύσκολα, θεωρητικά, παιχνίδια αλλά πιστεύαμε στην ομάδα μας και μέσα στην Πάτρα ήταν μεγάλη χαρά γιατί ήταν και ο κόσμος εκεί πέρα. Πανηγυρίσαμε τη νίκη με την Παναχαϊκή περισσότερο από κάθε άλλη. Κάναμε ένα σούπερ πρώτο ημίχρονο, έβγαινε ότι κάναμε. Πήγαμε αποφασισμένοι γιατί ακούγαμε διάφορα έξω από το γήπεδο. Αποδείξαμε ότι είχαμε καρδιά πρωταθλητή».
Νεότερα Άρθρα
