
Μια χούφτα ανθρώπων από την Κρήτη, πριν από 8 χρόνια, σε εκείνο το «μαγικό» καλοκαίρι για την Εθνική στα γήπεδα της Πορτογαλίας (EYRO2004), συνεπαρμένοι από τις επιτυχίες της Εθνικής ομάδα του Ρεχάγκελ, «ποτισμένοι» με εθνική υπερηφάνεια από τις επιτυχίες που η μία διαδεχόταν την άλλη, αλλά και «ευλογημένοι» που είχαν την τύχη να ζήσουν αυτές τις μοναδικές στιγμές, πήραν μια μεγάλη απόφαση: Να μην αφήσουν ποτέ την Εθνική ομάδα να παίξει μόνη της σε οποιοδήποτε μέρος της γης!

Όταν τον Ιανουάριο του 2010 ο Ζέλικο Κάλαϊτζιτς έπαιρνε μεταγραφή στον ΟΦΗ, ερχόμενος από την Καβάλα (της Σούπερ Λίγκ τότε...), όπου λόγω των πολλών μεταγραφών που έγιναν δεν είχε χρόνο συμμετοχής, λίγοι ήταν εκείνοι στο Ηράκλειο που έτρεφαν εκτίμηση στα αγωνιστικά του χαρακτηριστικά.

Στα τέλη της δεκαετίας του ’90, όπου η ομάδα μπάσκετ του Ηρακλείου σημείωνε μεγάλες επιτυχίες στην Α1 κατηγορία, κρατώντας τον φίλαθλο κόσμο της πόλης «ζεστό» απέναντι στο άθλημα, αναδείχθηκε η ανάγκη κατασκευής ενός μεγαλύτερου γυμναστηρίου που θα στεγάσει τα όνειρα των φίλων της ομάδας και ιδιαίτερα του αποκλειστικού χρηματοδότη της δεκαετούς και πλέον μπασκετικής προσπάθειας, Μανόλη Παπακαλιάτη.