Του Γιώργου Κορτσιδάκη Δεν ήμουν ποτέ κατήγορος, αλλά ούτε υπήρξα και μεγάλος φαν του Νταμπράουσκας, καθώς τη Λιθουανία, την έχω συνδέσει περισσότερο με το μπάσκετ, παρά με το ποδόσφαιρο. Κόντρα στο ρεύμα και τους όψιμους χειροκροτητές, που σήμερα τον βρίζουν, θωρούσα πάντα υπερβολικές, πρόωρες και ακραίες τις αναφορές, για την προπονητική αξία του Νταμπράουσκας, ο οποίος παρουσιάστηκε απο μάνατζερ, μερίδα του Τύπου και δυστυχώς και απο τον ίδιο τον ΟΦΗ σε κάποιες περιπτώσεις, κάτι σαν το...νέο Μουρίνιο, που ήρθε στη χώρα μας. Πράγματι, ο "Ντάμπρα" πήρε τίτλους και έδειξε έργο, στα χαμηλά ποιοτικά πρωταθλήματα Βουλγαρίας και Κροατίας με την Λουντογκόρετς και τη Χάιντουκ, αλλά ποτέ δεν συμφώνησα, με τους πηχαίους τίτλους για το "Στρατηγό" και "αναμορφωτή" του ΟΦΗ, που μας κάνει χάρη, που βρίσκεται εδώ και δουλεύει για την ομάδα. Στο μυαλό μου ήταν πάντα, ως ένας καλός προπονητής για τα δεδομένα του ΟΦΗ, αλλά μέχρι εκεί. Οι προπονητές κρίνονται απο τα αποτελέσματα και…