Του Γιώργου Κορτσιδάκη Το χαμόγελο του Πάτρικ (ή Τζίλι όπως είναι το χαιδευτικό του) Βουό, μόλις πάτησε το πόδι του στο Ηράκλειο, ήταν όλα τα λεφτά για το προσκήνιο και το παρασκήνιο της μεταγραφής του, αλλά –κατά την άποψη μου- και η καλύτερη «απάντηση» για ποιο λόγο επέλεξε τον ΟΦΗ αντί του Αρη. Για όλους εμάς που γνωρίζουμε τον «Τζίλι», από την περσινή του θητεία στον ΟΦΗ και ξέρουμε ότι «σκάει» χαμόγελο σπάνια, ούτε είναι εκδηλωτικός και ομιλιτικός, ήταν μια έκπληξη οι πρώτες του ώρες στο Ηράκλειο. Εμοιαζε ευτυχισμένος, ήταν χαμογελαστός και ευδιάθετος. Αγκάλιαζε τους παλιούς του γνώριμους και έμοιαζε με ένα άνθρωπο, που ήθελε να μοιραστεί τη χαρά του! Ηταν ένας «άλλος» Βουό. Δεν χρειάζονται «συνομωσίες», για να εξηγήσεις καμιά φορά, κάποιες αποφάσεις με ανθρώπινα κριτήρια. Υπάρχουν (ευτυχώς) και αυτές ακόμα και σήμερα, όπου ο επαγγελματικός κυριαρχεί. Το «βουνό» όπως το λένε τον Βουό, συμπαθητικά οι φίλαθλοι του ΟΦΗ,…