
Του Γιώργου Κορτσιδάκη
Μετά από παραινέσεις κάποιων αγνών φίλων του ΟΦΗ που δεν τρώνε το...κουτόχορτο που πλασάρουν ορισμένοι, αποφάσισα να γράψω μερικά πράγματα για την σημερινή κατάσταση στον ΟΦΗ, η οποία για ορισμένους είναι «ιδανική», αλλά για εκείνους που γνωρίζουν καλά πρόσωπα και καταστάσεις δεν είναι ακριβώς έτσι.
Βέβαια, τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι και χειρότερα, όμως εκείνο που μετράει είναι το πως θα αποφευχθεί αυτή η ομάδα να ξανακυλήσει σε καταστάσεις που αν «ω μη γένοιτο» συμβούν, όλοι αυτοί που σήμερα πανηγυρίζουν και επιχειρούν να εμφανίσουν μια εικόνα «ουτοπίας», δεν θα έχουν τρύπα να κρυφτούν.
Η επιστροφή της ομάδας στην Σούπερ Λιγκ, με αγώνα, ιδρώτα και τεράστιες οικονομικές θυσίες, μπορεί ανά πάσα στιγμή να τιναχθεί στον αέρα αν πολύ σύντομα δεν προκύψει μια διοικητική λύση, όχι με παράγοντες-διαχειριστές, αλλά με την είσοδο κεφαλαίων στην ομάδα που θα την βγάλουν από το αδιέξοδο.
Στην παρούσα φάση και με την σημερινή οικονομική κατάσταση δεν μπορώ να γνωρίζω αν κάτι τέτοιο είναι εφικτό. Η οικονομική συγκυρία δεν είναι σύμμαχος του ΟΦΗ. Ο χρόνος όμως θα δείξει.
Η αλήθεια είναι ότι για τον ΟΦΗ ο χρόνος ποτέ δεν σταμάτησε να κυλά απειλητικά. Απλά η γενική κατάσταση στο Ελληνικό ποδόσφαιρο έχει κάνει κάποιες κραυγές του παρελθόντος να γίνουν πιο ήπιες.
Το πρόβλημα υπάρχει και η σφιχτή φετινή οικονομική πολιτική που ήταν προδιαγεγραμμένη και δεν αποτελεί κάποια επιστημονική έμπνευση εξυγίανσης μοιάζει με ασπιρίνη.
Ένα μεγάλο μέρος των εσόδων έχει ήδη (προ)εισπραχθεί και πολύ σύντομα θα χρειαστεί εισροή ρευστού για να βγει η χρονιά...

Μακάρι εκείνοι που έχουν σήμερα τις τύχες της ομάδας να έχουν το σχέδιο και τις λύσεις...
Ειδικότερα την «κομβική λύση» που αφορά στο «πάγωμα» των ποινών αφαίρεσης βαθμών από την ΕΠΟ προς τις ομάδες. Αν αυτό περάσει ο ΟΦΗ ίσως την βγάλει και φέτος καθαρή.
Και πάλι όμως. Είναι βέβαιο ότι όταν το 2009 οι φίλαθλοι του ΟΦΗ πανηγύριζαν την «ανεξαρτησία» της ομάδας, σε εκείνο το θερμό καλοκαίρι με πορείες και συγκεντρώσεις, ασφαλώς και δεν οραματιζόταν την διοικητική φαρσοκωμωδία που ταλανίζει το σύλλογο.
Χωρίς εμφανή ιδιοκτήτη, με μια μετοχική σύνθεση «θολή» και κάθε χρόνο μια διοίκηση που προκύπτει είτε από το Πρωτοδικείο είτε από Γενικές Συνελεύσεις-παρωδία.
Πολύ δε περισσότερο με ένα καταχρεωμένο ταμείο, για το οποίο μόνο οι αφελείς πιστεύουν πια ότι η ευθύνη ανήκει μόνο στον Φανούρη Βατσινά, καθώς και οι διάδοχοι του έμειναν το λιγότερο ... μετεξεταστέοι επί των οικονομικών.
Είχαν βέβαια να διαχειριστούν την οικονομική ζημιά που προέκυψε από τον υποβιβασμό του ΟΦΗ στην Β’ Εθνική, αλλά σπατάλησαν χωρίς μέτρο το 1,6 εκ. ευρώ που διατέθηκε για το πλειοψηφικό πακέτο που παραχώρησαν οι αδερφοί Βατσινά.
Τα χρήματα αυτά διατέθηκαν οπουδήποτε αλλού εκτός από το να καλυφθούν η βροχή από προσφυγές που έκαναν οι παίκτες, που βούλιαξαν τον ΟΦΗ στην Β’ Εθνική και απειλούν ακόμη και σήμερα να τον καταστρέψουν με τα ποσά που τους επιδίκασαν τα αρμόδια όργανα επίλυσης οικονομικών διαφορών.
Έτσι ο ΟΦΗ εμφανίζει σήμερα ένα παθητικό που ξεπερνάει τα 10 εκ. ευρώ και αυτό το στοιχείο τον κάνει ...απωθητικό σε κάθε σοβαρό επενδυτή.
Ειδικά τη δύσκολη σημερινή εποχή οικονομικά, όπου ο κάθε επίδοξος ενδιαφερόμενος γνωρίζει εκ των προτέρων ότι το εγχείρημα είναι καταδικασμένο σε επιχειρηματική αποτυχία.
Θα πρέπει να δαπανήσει πολύ χρήμα για να ξεχρεώσει με τις άμεσες υποχρεώσεις και να ...μην ελπίζει σε άμεση απόσβεση.
Για ένα μεγάλο διάστημα ο ιδιοκτήτης θα πρέπει να βάζει. Και μάλιστα πολλά, αν θέλει να έχει μια ομάδα που θα βαδίσει με ασφάλεια στην κατηγορία και θα μπορέσει να χαράξει μια νέα σελίδα στον ποδοσφαιρικό χάρτη.
Χωρίς οφειλές, προσφυγές, δικαστήρια, κινδύνους αφαίρεσης βαθμών, διασυρμό και άλλα γνωστά που απασχολούν τον ΟΦΗ των τελευταίων ετών.
Οι παράγοντες που συμμετέχουν σήμερα στα διοικητικά σχήματα είναι αυστηρά διαχειριστές των χρημάτων που μπαίνουν στο ταμείο, από τα έσοδα της ομάδας μέσα από την συμμετοχή της στην μεγάλη κατηγορία.
Από τα τηλεοπτικό συμβόλαιο και τα έσοδα του ΟΠΑΠ.
Κάποιοι κρατούν χαμηλούς τόνους, αποδέχονται το φιλότιμο ρόλο τους και κάποιοι άλλοι προσπαθούν να μας πείσουν ότι ...ανακάλυψαν την Αμερική.
Χτίζουν «ίματζ» και κάποια στιγμή αποχωρούν ζητώντας από την Γενική Συνέλευση των μετόχων να τους απαλλάξει για τις διοικητικές και οικονομικές πράξεις που έκαναν!
Αυτό το έργο παίζεται τα τελευταία χρόνια, χωρίς καμία αλλαγή στους υπότιτλους!
Το πιο πιθανό είναι ότι οι περισσότεροι από αυτούς-γιατί πάντα υπάρχουν και οι εξαιρέσεις-αν ο ΟΦΗ έπαιζε στην Β’ Εθνική ή θα είχαν εξαφανιστεί ή θα υποστήριζαν ότι η ομάδα πρέπει να υποβιβαστεί στο Περιφερειακό πρωτάθλημα για να γλυτώσει τα χρέη.
Ο ΟΦΗ-δυστυχώς-παραμένει σήμερα μια ομάδα που κανείς δεν γνωρίζει σε ποιόν ανήκει.
Ανήκει στον Βατσινά, καθώς ακόμη και αυτή η μεταβίβαση των μετοχών που έχει γίνει εμφανίζει κατά καιρούς διάφορες νομικές αμφισβητήσεις;
Ανήκει στους ανθρώπους εκείνους που ο Γιάννης Κουράκης χτύπησε την πόρτα τους και τους ζήτησε να συμμετάσχουν στην προσπάθεια, αγοράζοντας το ποσοστό που παραχώρησαν οι αδερφοί Βατσινά;
Και αν ναι, οι άνθρωποι αυτοί αποδέχονται το ρόλο του μετόχου με τα υπέρ και τα κατά;
Έχουν λόγο για αυτά που συμβαίνουν σήμερα στην ομάδα;
Αποφασίζουν για αυτά;
Εκλέγουν και ελέγχουν την εκάστοτε διοίκηση;
Η απλά έδωσαν κάποια χρήματα για να κάνουν το χατίρι του δημάρχου και σήμερα δεν θέλουν να ξανακούσουν για την συμμετοχή τους σε ότι έχει να κάνει με τον ΟΦΗ;
Σε ποιόν ανήκει, λοιπόν, ο ΟΦΗ;
Είναι ορφανός;

Ανήκει στον κόσμο του, που ήταν το μεγάλο σύνθημα της αποτυχημένης πολυμετοχικότητας;
Ανήκει σε αυτούς που έσπευσαν και αγόρασαν μετοχές και κουπόνια και πολλοί εξ’ αυτών δεν έχουν καν δικαίωμα ψήφου στις Γενικές Συνελεύσεις, γιατί δεν έχει εγκριθεί η μετοχική τους υπόσταση;
Σε ποιόν ανήκει ο ΟΦΗ;
Είναι «όμηρος» σε ένα κακογραμμένο αντίγραφο «εξάρτησης», το οποίο κάποια άλλη εποχή, σε άλλο στρατόπεδο, άναβε φωτιές;
Tι ακριβώς συμβαίνει και ποιός ενδιαφέρεται να μάθει;
Αυτές είναι μερικές «αλήθειες» για τον ΟΦΗ, που μάλλον κάποιοι έχουν ξεχάσει ή εντέχνως τις λησμονούν και είπαμε να τους τις θυμίσουμε.
Το μόνο που παρηγορεί σε ένα βαθμό τον κόσμο της ομάδας είναι η παρουσία της στην μεγάλη κατηγορία και το μαχητικό πνεύμα που υπάρχει στο αγωνιστικό κομμάτι, για να σωθεί και φέτος η παρτίδα.
Με καλές και κακές στιγμές, αλλά και με κατανόηση ότι με τη στήριξη του κόσμου ο ΟΦΗ μπορεί να κερδίσει και πάλι λίγο ακόμη χρόνο για την επιβίωση του....
Ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα -αν όχι το μεγαλύτερο αυτή τη στιγμή- του κρητικού ποδοσφαίρου έκανε το άλμα από το Περιφερειακό πρωτάθλημα στη SuperLeague!
Το όνομα της παραπέμπει στο...ναό του ΟΦΗ το Γεντί Κουλέ. Η 20χρόνη Αγγέλα Κούλε, φωτογραφίζεται για το MVP και μας μιλάει για την τρέλα της με τον ΟΦΗ, τον Θανάση Παπάζογλου, την πρώτη της επίσκεψη στο Γεντί Κουλέ, αλλά και τα παιχνίδια που τις έχουν...μείνει!
Toυ Κώστα Μεταξάκη
Μας εξομολογείται-ακόμη-την ιστορία της για το πως όταν ήταν σε ηλικία 12 χρονών έγινε ΟΦΗ!
Από Παναθηναϊκός έγινε ...ΟΦΗ
Σε μικρότερη ηλικία η Αγγέλα ήταν οπαδός του Παναθηναϊκού, μέχρι να ζήσει την στιγμή της κερκίδας που την έκανε να αλλάξει προτιμήσεις, καθώς όπως μας εκμυστηρεύτηκε σε ηλικία μόλις 12 ετών βρέθηκε...από σπόντα στις κερκίδες του Γεντί Κουλέ και αυτό έφτανε για να αλλάξει ποδοσφαιρικές προτιμήσεις.
«Ήταν θυμάμαι το 2004 όταν πήγα για πρώτη φορά στο γήπεδο του ΟΦΗ στα Καμίνια για να παρακολουθήσω την αναμέτρηση με τον Πανιώνιο. Τα ξαδέρφια μου μαζί με τον θείο μου, μου έλεγαν να πάμε στις κερκίδες των οργανωμένων, όμως εγώ αρνιόμουν, εν τέλει πείστηκα καθώς άκουγα έξω από το γήπεδο τον παλμό και τις φωνές των φιλάθλων και αυτό με έκανε να αλλάξω άποψη και να πάω στην Θύρα 5. Στα πρώτα λεπτά του παιχνιδιού καθόμουν αδιάφορη στην άκρη της κερκίδας, η υπόλοιπη παρέα ήταν κοντά στα κάγκελα και φώναζε για την ομάδα. Μόλις έφτασε η στιγμή του πρώτου γκολ από μέσα που βγήκε μια φωνή δυνατή και πανηγύρισα έξαλλα αυτό το γκολ. Δεν θυμάμαι ποιος είχε σκοράρει, όμως το γκολ το πρώτο το είχε βάλει η ομάδα του ΟΦΗ».
Αξέχαστα παιχνίδια
Η Αγγέλα συνεχίζει να μας μιλάει για το παιχνίδι αυτό που της έχει μείνει χαραγμένο στην μνήμη και μας λέει τις εντυπώσεις τις για την πρώτη φορά που βρέθηκε σε κερκίδες γηπέδου, αλλά και το τι την έκανε να αλλάξει...χρώματα στην ζωή της!
«Ο παλμός, η ένταση, η δύναμη, οι φωνές και φυσικά η ατμόσφαιρα με έκαναν να ξετρελαθώ, δεν ξέρω, όμως το γήπεδο με έκανε να βγει από μέσα μου ένας διαφορετικός άνθρωπος, ένας οπαδός που γεννήθηκε εκείνη την μέρα, ένας φανατικός οπαδός του ΟΦΗ. Το πρώτο γκολ το πανηγύρισα έξαλλα, μετά η ομάδα έβαλε και άλλα γκολ που με έκαναν να πλησιάσω τα κάγκελα φυσικά μαζί με τα ξαδέρφια μου, προκειμένου να φωνάξω και εγώ για την ομάδα. Πραγματικά πιστεύω πως εκείνη την ημέρα γεννήθηκε ένας ακόμα οπαδός της ομάδας. Έχουν περάσει 9 χρόνια σχεδόν από τότε και πηγαίνω αρκετές φορές στο γήπεδο ακόμα και τώρα, αν και βέβαια λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων δεν μου επιτρέπεται να βρίσκομαι σε κάθε παιχνίδι».
9 χρόνια ΟΦΗ
Η σχέση της Αγγέλας με την ομάδα του ΟΦΗ κρατάει εδώ και 9 σχεδόν χρόνια και όπως μας τονίζει τα παιχνίδια που της έχουν μείνει χαραγμένα στο μυαλό είναι το πρώτο με τον Πανιώνιο το 2004, το 2-0 επί του Λεβαδειακού στο Παγκρήτιο Στάδιο, το 4-1 με τον Παναθηναϊκό, αλλά και η επιστροφή της ομάδας στην φυσική της έδρα, το Γεντί Κουλέ.
«Φυσικά το πρώτο παιχνίδι που πήγα δεν θα το ξεχάσω ποτέ, όμως ποιος μπορεί να ξεχάσει παιχνίδια σαν και το 2-0 με τον Λεβαδειακό, σε ένα τεράστιο στάδιο γεμάτο να βράζει ή και την μεγάλη νίκη με 4-1 επί του Παναθηναϊκού; Δεν ξεχνιούνται αυτά. Στο Παγκρήτιο πήγα ελάχιστες φορές, όμως μόλις η ομάδα επέστρεψε στο Γεντί Κουλέ, από το πρώτο μόλις παιχνίδι έδωσα το παρών. Ήταν ένα πολύ όμορφο συναίσθημα να βλέπεις έναν χώρο που σου έχει μείνει χαραγμένος στην μνήμη. Δυστυχώς πλέον πάω ελάχιστες φορές στο γήπεδο, λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων, αλλά φροντίζω να ενημερώνομαι διαρκώς για την ομάδα».
Αδυναμία στον Θανάση Παπάζογλου
Η Αγγέλα Κούλε μιλώντας στο MVP χαρακτηρίζει τον Θανάση Παπάζογλου ως τον αγαπημένο της παίκτη της υπάρχουσας ομάδας, καθώς θεωρεί ότι εκείνος κάνει την διαφορά εντός και εκτός αγωνιστικών χώρων.
«Ο Θανάσης Παπάζογλου με διαφορά είναι ο καλύτερος και ομορφότερος παίκτης της ομάδας, είναι η αδυναμία μου και μακάρι να μείνει για αρκετά ακόμα χρόνια στην ομάδα. Εντός αγωνιστικών χώρων κάνει την διαφορά, αλλά και εκτός, καθώς είναι ψηλός και έχει πολύ ωραίο στυλ».
MORE ABOUT
Αγαπημένος ποδοσφαιριστής: Θανάσης Παπάζογλου
Αγαπημένη εποχή: Χειμώνας και καλοκαίρι
Αγαπημένη εκπομπή: Ράδιο Αρβύλα
Αδυναμία: Στην σοκολάτα
Ιδανικά: Πίστη στο εαυτό μου
Απεχθάνομαι: Το ψέμα
Χαλαρώνω: Με την μουσική και την θάλασσα!
*Η φωτογράφιση της Αγγέλας Κούλε έγινε με ρούχα από την μπουτίκ του ΟΦΗ.
Το MVP ευχαριστεί τα στελέχη της μπουτίκ του ΟΦΗ για τις διευκολύνσεις που παρείχε.