Του Γιώργου Κορτσιδάκη
Δεν χρειάζονται αφορισμοί, κατάρες και φωνές για τα όσα συνέβησαν στο κρητικό ντέρμπι Εργοτέλης-ΟΦΗ.
Είναι απλό. Ο ΟΦΗ δεν είχε τύχη. Αυτή τη φορά η τύχη ήταν όλη με τον Εργοτέλη.
Δεν χρειάζονται μεγάλες αναλύσεις, για το τι συνέβη, το Σάββατο στο Παγκρήτιο στάδιο.
Ο ΟΦΗ στο δεύτερο ημίχρονο του αγώνα, αν και έχανε με 3-1 στη λήξη του πρώτου 45λεπτου, έκανε ότι μπορούσε να κάνει μια ομάδα, όχι απλά για να πάρει την ισοπαλία, αλλά και να κερδίσει το παιχνίδι!
Με κατοχή μπάλας 70%-30% , ακόμα και αυτός ο αποδεκατισμένος ΟΦΗ, έπαιξε στο μισό γήπεδο τον αντίπαλο του, που έμεινε απο νωρίς με δέκα παίκτες (24' αποβολή Γκέντσογλου). Σφυροκόπησε ανελέητα την εστία του αντιπάλου, είχε δυο δοκάρια, μεγάλες φάσεις, δεν του δόθηκε ένα πέναλτι και τελικά έχασε το παιχνίδι.
Η μπάλα δεν ήθελε να μπεί. Και αυτό είναι μια πραγματικότητα για τον ΟΦΗ, στο ντέρμπι με τον Εργοτέλη. Φάνηκε στο δοκάρι του Κουτσιανικούλη, αλλά και στο επικό αυτογκόλ που πήγε να βάλει ο Χαντί όταν γύρισε λανθασμένα τη μπάλα πίσω και ο Σαράνοφ έκανε την επέμβαση του αγώνα. Φάνηκε πολύ περισσότερο στο δοκάρι του Κάλαιτζιτς, όταν η μπάλα είχε πορεία για το «παράθυρο» της εστίας, αλλά για μερικά εκατοστά, τράνταξε τη συμβολή των δοκών, χτύπησε στο έδαφος και απομακρύνθηκε.

Η μπάλα δεν ήθελε τον ΟΦΗ λοιπόν. Ηθελε τον Εργοτέλη. Γιατί αν ο Κουτσιανικούλης στο 76' είχε κάνει το 3-3 στο τετ-α-τετ με τον τερματοφύλακα του Εργοτέλη, υπήρχε πολύς χρόνος για μια επική ανατροπή, σε μια χρονική στιγμή του αγώνα, που ο Εργοτέλης, έδειχνε κατάκοπος στο γήπεδο, απο την αψυχολόγητη ενέργεια του Γκέντσογλου στην «κοκορομαχία» με το νεαρό Ροβίθη, αφήνοντας την ομάδα του απο το 24' με παίκτη λιγότερο στο ντέρμπι.
Συνήθως αυτά τα λάθη τα πληρώνεις ακριβά, σε τέτοια παιχνίδια. Ο Εργοτέλης δεν τα πλήρωσε όμως.
Δεν πλήρωσε ούτε την μεγάλη γκέλα του γκολκίπερ Σαράνοφ, ο οποίος το «έφαγε» απο 40 μέτρα, όταν στο σχετικά ακίνδυνο σούτ του Μακρή, έχασε τη μπάλα μέσα απο α χέρια του και ο ΟΦΗ, που σε εκείνο το σημείο έχανε με 2-0 και έδειχνε να είναι σε δύσκολη θέση απέκτησε ελπίδα. Συνήθως με δυο τόσο μεγάλα τέτοια λάθη (αποβολή και γκολ-δώρο) μια ομάδα χάνει ένα ντέρμπι.
Ο Εργοτέλης άντεξε όμως και πήρε το παιχνίδι με 3-2.
Ακόμα και η έλλειψη βοήθειας που είχε απο τον πάγκο στο δεύτερο ημίχρονο ο Εργοτέλης, δεν του κόστισε. Στην αναγκαστική αλλαγή-πλήγμα του Γιουσούφ, ο Ταουσιάνης απάντησε λίγο αργότερα (60') με αλλαγή του Βραζιλιάνου Καλέ, ο οποίος ήταν δραστήριος κρατούσε μπάλα και χτυπούσε τα στημένα. Ο Εργοτέλης κόπηκε στα δυο απο εκείνο το σημείο και μετά. Ενώ στο 77' ο κόουτς του Εργοτέλη, αν και η ομάδα του έπαιζε με δέκα παίκτες, επέλεξε να βάλει τον επιθετικό Σολάρι και όχι ένα παίκτη με κίνηση και ταχύτητα, για να βοηθήσει την ανάπτυξη της ομάδας, που είχε εγκατασταθεί στην περιοχή της και ο ΟΦΗ πίεζε ασφυκτικά.
Ο τεχνικός του Εργοτέλη, είπε στην συνέντευξη τύπου μετά το παιχνίδι, ότι ο ΟΦΗ δεν πίεσε τόσο πολύ,απλά η ομάδα του δεν μπορούσε να κρατήσει μπάλα επειδή έχασε τον Γιουσούφ, όμως ο ίδιος μάλλον θα πρέπει να αισθάνεται πολύ τυχερός, που δεν έχασε το παιχνίδι. Ισως πρέπει να το ξαναδεί και να δεί και αυτός τι δεν πήγε καλά για τον ίδιο και την ομάδα του. Ο Εργοτέλης αυτή τη στιγμή έχει υλικό και πρέπει να το εκμεταλευτεί.
Για το θέμα της διαιτησίας του Τριτσώνη και το πέναλτι που δεν δόθηκε στον Τζόρτζ στο φινάλε, είναι ξεκάθαρο, ότι ο διαιτητής έκλεισε το μάτι στον Εργοτέλη. Στο παιχνίδι του πρώτου γύρου, ένας άλλος διαιτητής (σαφώς κατώτερος του Τριτσώνη) ο Αμπάρκιολης, έδωσε με μεγάλη ευκολία στο 97' του αγώνα, το πέναλτι για γέλια υπέρ του ΟΦΗ, το οποίο έκρινε και το παιχνίδι (1-0).
Αυτή τη φορά, δεν δόθηκε ένα πέναλτι σαφώς πιο κλασσικό και έτσι αναδείχθηκε ο νικητής του κρητικού ντέρμπι.
Δυο πέναλτι, ένα που δόθηκε (στο ματς του Γεντί Κουλέ) και ένα που δεν δόθηκε (στο παιχνίδι του Παγκηρίου σταδίου) έκριναν πολλά στα δυο μεταξύ τους φετινά παιχνίδια σε Γεντί Κουλέ και Παγκρήτιο στάδιο. Με τη διαφορά βέβαια, ότι το δεύτερο παιχνίδι, αυτό που έγινε δηλαδή το περασμένο Σάββατο, ήταν σαφώς καλύτερο, πιο θεαματικό και με πολύ περισσότερο σασπένς.
Ο ΟΦΗ που δεν τον αφήνουν να συμπληρώσει ούτε 18αδα (οι μεταγραφές ήταν στην εξέδρα λόγω του STOP της ΕΠΟ και της Σούπερ Λίγκ), διατήρησε και πάλι τα στοιχεία της κατάθεσης ψυχής, της ομαδικότητας και της άρνησης πεθάνει. Στοιχεία που κάνουν τον κόσμο της ομάδας να χειροκροτεί την προσπάθεια, ανεξαρτήτως αποτελέσματος.
Ο δε Εργοτέλης, πήρε ένα μεγάλο τρίποντο και σε συνδιασμό και με τη μεγάλη νίκη στα Χανιά, επι του Πλατανιά, είναι γερά στο κόλπο της σωτηρίας, ειδικά αν καταφέρει να πάρει στις 18 Φεβρουαρίου και τον τελικό με τον Πανιώνιο στο Παγκρήτιο στάδιο, στο ένα παιχνίδι λιγότερο που έχει έναντι των άλλων.
Η εμφάνιση του Γάλλου Χουλά, ο οποίος ανέβασε ποιοτικά και ανασταλτικά το παιχνίδι του Εργοτελη κεντροεπιθετικά, το ωραίο τελείωμα του Τζίλας στο δεύτερο γκολ του Εργοτέλη, όπου «χάνεται» η μπάλα, αλλά και η μαχητικότητα του Λετονού κεντρικού αμυντικού Γκορκς, είναι θετικά στοιχεία του Εργοτέλη, που αναδείχθηκαν στο κρητικό ντέρμπι και δίνουν ελπίδα για το αύριο.
Του Γιώργου Κορτσιδάκη
Tι έχει πετύχει ο Αναστόπουλος ένα μήνα και κάτι που βρίσκεται στον ΟΦΗ;
Δυο τεράστιες νίκες με Κέρκυρα (3-2) και ΠΑΟΚ (3-1) στο Γεντί Κουλέ, αλλά και δυο ακόμη νίκες στο Κύπελλο Ελλάδος με τον Πανθρακικό (0-4 και 1-0), που έφεραν τον ΟΦΗ στους »8» της διοργάνωσης.
Επι ημερών Αναστόπουλου, ακόμη και αυτός ο αποδεκατισμένος ΟΦΗ, των 14-15 παικτών, μεταξύ των οποίων και κάποια νέα παιδιά απο την Κ20 του ΟΦΗ, έχει ένα αγωνιστικό προσανατολισμό.
Εχει ένα πλάνο στο παιχνίδι του. Καλύπτει τους χώρους και τα νώτα του και κυνηγάει την αντεπίθεση.
Δεν είναι μόνο «κατενάτσιο» αυτό που παρουσιάζει, όπως τον κατηγορούν κάποιοι. Είναι πάθος, τρέξιμο, κατάθεση ψυχής μέσα στο γήπεδο.
Το «θαύμα» του Αναστόπουλου στο θρίαμβο επι του ΠΑΟΚ, δεν είναι έκπληξη. Θα μπορούσε να είχε συμβεί και στο παιχνίδι με τον Ολυμπιακό στο Γεντί Κουλέ, αν έλλειπε το πέναλτι -χέρι του Κάλαιτζιτς (στο τείχος), που έφερε νωρίς τον ΟΦΗ πίσω στο σκόρ ή αν ο Τζόρτζ, αυτή η μαύρη γαζέλα του ΟΦΗ, είχε κάνει το 1-1 στο ξεκίνημα του δευτέρου ημιχρόνου στο τετ-α-τετ με τον γκολκίπερ του Ολυμπιακού Μέγερι.
Και όμως! Ο ΠΑΟΚ που διεκδικεί τίτλο δεν μπήκε καν στον κόπο, να δεί το παιχνίδι του ΟΦΗ με τον Ολυμπιακό, το οποίο απο πλευράς τακτικής Αναστόπουλου, ήταν καρμπόν! Κλειστοί χώροι και κόντρα επίθεση.
Παλιά «καραβάνα» ο Αναστόπουλος, είναι «μανούλα» σε αυτήν την τακτική και έχει κάνει πολλές κηδείες κατά καιρούς!
Το ερώτημα είναι πως μπορεί ακόμα να βρίσκει «κορόιδα» απέναντι του. Ομάδες και προπονητές που θα έπρεπε να είναι «υποψιασμένες», αλλά την «πατάνε» κανονικά.

Ο ΟΦΗ με τον ΠΑΟΚ-όπως και με τον Ολυμπιακό, αλλά το τελικό αποτέλεσμα δεν ανέδειξε τόσο πολύ την προσπάθεια-είχε μια τακτική για σεμινάριο. Εδωσε χώρο στον ΠΑΟΚ, τον άφησε να κάνει παιχνίδι και μέσα απο μια «φλύαρη εδαφική υπεροχή» τον άφησε να νομίζει ότι είναι αφεντικό του αγώνα. Και τον τιμώρησε στο «ανοιχτό γήπεδο».
Οι μεγάλες μπαλιές σε Τζόρτζ και Κουτσιανικούλη, ήταν κίνδυνος-θάνατος για την προβληματική άμυνα του ΠΑΟΚ.
Ο ΟΦΗ με τον θηριώδη γκολκίπερ Λόρια να ελέγχει την εναέρια κυκλοφορία και τους νεαρούς Δαμιανάκη-Φαζό να κάνουν μια ψυχωμένη άμυνα απο μπετόν, έλυσε το πρόβλημα του στο αμυντικό κομμάτι. Σε αυτό βέβαια βοήθησε και το δυνατό παιχνίδι του Μονιάκη απο αριστερά, αλλά και η καλή εικόνα του νεαρού Μπολάκη απο το δεξί άκρο. Ο ΠΑΟΚ επέλεξε πολλές φορές να «παίξει» απο την πλευρά του μικρού και να φορτώσει παίκτες σε αυτόν, αλλά ο 20χρονος δεξιός μπακ του ΟΦΗ, ανταποκρίθηκε για μια ακόμη φορά.
Απο εκεί και μετά, ο Λαμπρόπουλος κράτησε ιδανικά την μπάλα στα πόδια του (με εξαίρεση τη φάση του 2-1, όπου χάνει τη μπάλα και ο Παπαδόπουλος κάνει το γκολ), μοίρασε το παιχνίδι, έβγαλε πάσες με τα πόδια και το κεφάλι (τρίτο γκολ Κουτσιανικούλη), σκόραρε με καλή εκτέλεση το πέναλτι στο 2-0 και έδειξε ότι είναι απο τους παίκτες που αναγέννησε ο Αναστόπουλος.
Το ίδιο και ο Κουτσιανικούλης, ο οποίος απο την εποχή που έφυγε απο το ΠΑΟΚ αναζητούσε μια «απάντηση» στην ομάδα που δεν του έδειξε και τόση εμπιστοσύνη (και με δική του ευθύνη βέβαια).
Ο «Κούτσια» σκότωσε τον ΠΑΟΚ. Εκανε την καλύτερη του εμφάνιση ever στον ΟΦΗ, με πολλά χιλιόμετρα στο γήπεδο, ένα υπέροχο γκολ (το τρίτο) και μια ασίστ στο πρώτο γκολ στον Τζόρτζ.
Ο νεαρός Κοσταρικανός είναι «θωρηκτό». Μεγάλο κεφάλαιο για τον ΟΦΗ. Ισοπέδωσε την άμυνα του ΠΑΟΚ στο πρώτο ημίχρονο, με ένα γκολ και ένα κερδισμένο πέναλτι. Εχει το μέλλον μπροστά του και αν ο ΟΦΗ επιζήσει θα μπορέσει να βγάλει χρήματα απο αυτόν.
O Aναστόπουλος ως πρώην μεγάλος επιθετικός, θα τον ανεβάσει. Οπως έκανε στο παρελθόν και με άλλους παίκτες του ΟΦΗ (Μάντζιο, Παπάζογλου, Παπουλή, Περογαμβράκη).
Και κάτι τελευταίο για τον Αναστόπουλο. Σε αυτήν την άνιση μάχη που δεί ο ΟΦΗ για να κρατηθεί στην κατηγορία, ο «Ανάστο» είναι κεντρικό πρόσωπο. Γιατί σε χρόνο «ντε-τε» κατάφερε να πείσει 14-15 παίκτες, να τον ακολουθήσουν στην τρέλα του.
Γιατί είναι μαχητής, πιστεύει στον εαυτό του, δεν τον ενδιαφέρει να «τσαλακώσει» το προφίλ του, όπως σκέφτηκαν άλλοι στον περίγυρο του ΟΦΗ, όταν ο Γκατούζο τα μάζεψε και έφυγε.
Δεν τίθεται θέμα σύγκρισης Γκατούζο-Αναστόπουλου. Ο Ιταλός υπήρξε μεγάλη προσωπικότητα σαν ποδοσφαιριστής, αλλά δεν είναι προπονητής. Κάνει τον προπονητή. Αν έλλειπε αυτή η υπόθεση με το «εκατομμύριο» που υποτίθεται ότι θα έβαζαν οι Ιταλοί στον ΟΦΗ, θα είχε φύγει πολύ νωρίτερα. Και έτσι έπρεπε να γίνει.
Ο ΟΦΗ (και) σήμερα δεν έχει χρήματα. Αλλά έχει ένα προπονητή που ξέρει τη δουλειά στο γήπεδο και αυτό που περιμένει απλά είναι, να του δώσουν πίσω τους βαθμούς που του αφαιρέθηκαν, για να σώσει την παρτίδα...
O Παναγιώτης Σπυριδάκης, ο μεγαλύτερος εν ενεργεία παράγοντας του ΟΦΗ, με πάνω απο 50 χρόνια προσφοράς στο σύλλογο, με μια συγκινητική επιστολή του στην ΕΠΟ, αλλά και απευθυνόμενος προς την Σούπερ Λίγκ, αναφέρεται στο θέμα του αυτοδιοίκητου, αλλά και στην υπόθεση του ΟΦΗ και με τη φράση «εμείς εδώ στην Κρήτη, έχουμε μάθει να πεθαίνουμε όρθιοι» αναφέρεται στον πόλεμο που δέχεται η κρητική ομάδα, τονίζοντας ότι αυτή η ομάδα ότι και να γίνει θα κλείσει και δεύτερο αιώνα ιστορίας. O Γενικός Γραμματέας του Ερασιτέχνη ΟΦΗ Παναγιώτης Σπυριδάκης έστειλε την ακόλουθη επιστολή στην Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία, με κοινοποίηση στον Υφυπουργό Αθλητισμού κ. Κοντωνή. Και εμπεριέχει πολλές «αλήθειες» για αυτά που συμβαίνουν στον ΟΦΗ.
Αναλυτικά η επιστολή του Παναγιώτη Σπυριδάκη:
«Εκφράζω τα θερμά μου συγχαρητήρια στον κ. Κοντώνη, «σεβόμαστε, είπε, το αυτοδιοίκητο των ομοσπονδιών άλλα δεν θα πρέπει να ξεχνούμε τη λαϊκή κυριαρχία» πως σας φάνηκε κ. Πρόεδρε της ΕΠΟ και σε εσάς της Super League;
Δεν μπορεί στην Ελλάδα να έχει το δικαίωμα να προσφύγει σε όποια δικαστική αρχή μπορεί να τον βοηθήσει, ένας αποδεδειγμένα εγκληματίας, και να υπερασπιστεί τον εαυτό του, και να μην μπορεί μια ΠΑΕ. Δηλαδή τι είναι ΕΠΟ κράτος μέσα στο κράτος και δεν συμφωνεί με το σύνταγμα και τους νόμους του κράτους;
Το αυτοδιοίκητο με τη μορφή που εσείς το εξηγείτε είναι δική σας εφεύρεση και εφαρμογή.
Στις προηγμένες ποδοσφαιρικές χώρες μπορεί να εφαρμοστεί το αυτοδιοίκητο. Όπως είπα και πιο πάνω το αυτοδιοίκητο να υπάρχει αλλά η εφαρμογή του να είναι σωστή και κατά το δοκούν. Μακάρι να βάλει χέρι ο κ. Κοντώνης είμαι μαζί του.
Έχετε εξαντλήσει όλο σας το μένος και την αυστηρότητα σας στον ΟΦΗ γιατί άραγε; τι σας πείραξε; Επειδή προσπαθεί να σπάσει κάποιο κατεστημένο; Θα πρέπει να βάλετε καλά στο μυαλό σας ότι ο ΟΦΗ δεν πεθαίνει γιατί είναι μια πόλη , μια Κρήτη , μια ιστορία δεν θα σας κάνουμε τη χάρη να εγκαταλείψουμε τον αγώνα. Θα πολεμήσουμε μέχρι τέλους δεν θα σας δώσουμε τη χαρά και την ικανοποίηση να παρακαλέσουμε. Έχουμε μάθει εμείς εδώ στην Κρήτη να πεθαίνουμε όρθιοι. Θα ήταν καλό να μάθετε για το παλικάρι στο φρούριο Φιρκά στα Χανιά που για να κρατήσει τη σημαία στο ύψος έκανε το κορμί του ιστό.
Μπορείτε να μας αναφέρετε πολλά σωματεία στην Ελλάδα με πάνω από 2.000 αθλητές-τριες και σε αγωνιστικά τμήματα και σε εθνικές κατηγορίες ποδόσφαιρο, μπάσκετ, βόλεϊ ,πόλο, κολύμπι, σκάκι , στίβο, άρση βαρών , πολεμικές τέχνες, με ιδιόκτητο γήπεδο, αθλητικό κέντρο και κλειστό γήπεδο;
Εσείς και εμείς όλοι θα φύγουμε γιατί είμαστε περαστικοί όμως ο ΟΦΗ θα κλείσει και δεύτερο αιώνα ιστορίας.
Αυτά τα λίγα και μην ρωτήσετε τι σχέση έχω με τον αθλητισμό γιατί θα εκπλαγείτε, αν θέλετε να σας αναφέρω την προσφορά μου στον αθλητισμό που υπηρετώ μισό αιώνα ακριβώς.
Παναγιώτης Σπυριδάκης
Τακτικό Μέλος ΟΦΗ»