george
Του Γιώργου Κορτσιδάκη
"Απινιδωτή τώρα" είχε προαναγγείλει με ανάρτηση του στο Facebook, ο πρόεδρος του Πόρου Γιάννης Ασαργιωτάκης παρακολουθώντας, σοκαρισμένος και αυτός όπως όλος ο πλανήτης, ζωντανά την κατάρρευση του Δανού Ερικσεν, στο γήπεδο, στο παιχνίδι με την Φιλανδία, για το Euro 2020.
"Ο Πόρος προμηθεύεται άμεσα απινιδωτή, πρώτα η υγεία" έγραψε ακαριαία ο πρόεδρος της μικρής αυτής ομάδας της Κρήτης, που αγωνίζεται στην Γ' Εθνική, βγάζοντας μια κραυγή απόγνωσης, αλλά και ανησυχίας, για την μη ύπαρξη απινιδωτών στις αθλητικές εγκαταστάσεις.
Ενα θέμα που θα πρέπει να απασχολήσει πολύ σοβαρά την Πολιτεία, καθώς δεν νοείται να υπάρχει ενεργή αθλητική εγκατάσταση, χωρίς απινιδωτή σήμερα.
"Και αχρείαστος να είναι!" όπως αναφέρει ο συμπαθής και ρομαντικός πρόεδρος του Πόρου, που έβαλε το χέρι στην τσέπη και ήδη προμηθεύτηκε τον απινιδωτή, για να έχει ...ήσυχο το κεφάλι του.
Η κίνηση του, θα πρέπει να βρεί μιμητές, καθώς μπορεί να μην χρειαστεί ποτέ, αλλά αν χρειαστεί μια φορά, θα σωθεί μια ανθρώπινη ζωή και αυτό είναι το ζητούμενο.
Αυτή θα είναι η μεγαλύτερη νίκη στην ιστορία της ομάδας!
Και κάτι ακόμη: O Ασαργιωτάκης, σε μια ακόμη κίνηση κοινωνικής ευαισθησίας, απο τις πολλές που μας έχει συνηθίσει. ανακοίνωσε ότι ο απινιδωτής της ομάδας, θα είναι διαθέσιμος, και για την κοινωνία του Πόρου, την γειτονιά του, σε όποιο άνθρωπο, την χρειαστεί.
Ας είναι...αρχείαστος, αλλά ποτέ δεν ξέρεις...
Την προπόνηση της Εθνικής ομάδας βόλει γυναικών, η οποία προετοιμάζεται στο Ηράκλειο και το κλειστό γυμναστήριο του Λίντο, ενόψει της συμμετοχής της στο Πανευρωπαικό πρωτάθλημα, είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν, κορίτσια απο τις υποδομές βόλει του ΟΦΗ.
Συνοδευόμενα απο τον προπονητή τους Μανώλη Πρασανάκη και την προπονήτρια Χριστίνα Πάσχου και τηρώντας ότι προβλέπει το υγειονομικό πρωτόκολλο, οι μικρές αθλήτριες του ΟΦΗ, είδαν απο κοντά την προπόνηση της Εθνικής στο κλειστό του Λίντο και αμέσως μετά έβγαλαν φωτογραφίες και πήραν αυτόγραφα απο τις αθλήτριες του εθνικού μας συγκροτήματος.
Το τμήμα βόλει του ΟΦΗ, με ανακοίνωση του, εύχεται στα κορίτσια της Εθνικής, καλή επιτυχία στο Πανευρωπαικό πρωτάθλημα και σύντομα να είναι ξανά στο Ηράκλειο και για επίσημους αγώνες!
Γ.Κορτς
Λίγες ημέρες μετά το «αντίο» του Βασίλη Σπανούλη, το ελληνικό μπάσκετ «χάνει» και τον Νίκο Ζήση, ο οποίος με σχετική ανάρτηση στο Instagram ανακοίνωσε την απόσυρσή του από τα παρκέ.
Ο Ζήσης, που ήταν μέλος της «χρυσής» γενιάς του ελληνικού μπάσκετ, κατέκτησε το χρυσό στο Eurobasket του 2005, το ασημένιο στο Παγκόσμιο του 2006 και το χάλκινο στο Eurobasket του 2009. Σε συλλογικό επίπεδο αγωνίστηκε σε ΑΕΚ, Μπενετόν, ΤΣΣΚΑ, Σιένα, Μπιλμπάο, Ούνικς Καζάν, Φενέρμπαχτσε, Μπάμπεργκ και Μπανταλόνα.
Αναλυτικά ο Νίκος Ζήσης έγραψε:
Έφτασε το πλήρωμα του χρόνου να ανακοινώσω την αποχώρηση μου από την ενεργό δράση. Είναι μια απόλυτα συνειδητή απόφαση, γιατί ξέρω πως έχω δώσει τα πάντα.
Αγάπησα το μπάσκετ από παιδάκι αλλά ποτέ δε φαντάστηκα πως θα έκανα ένα τόσο μεγάλο, συναρπαστικό και αξέχαστο ταξίδι. Είμαι περήφανος για όσα κατάφερα, αλλά και για όσα δεν κατάφερα, γιατί πάντα έδινα το 100% της ψυχής, του μυαλού και του κορμιού μου.
Το μπάσκετ είναι για μένα πολλά περισσότερα από ένα παιχνίδι. Λάτρευα όχι μόνο να παίζω, αλλά και να συζητάω, να αναλύω, να σκέφτομαι πάντα πώς εγώ και η ομάδα μου θα γίνουμε καλύτεροι.
Θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους τους συμπαίχτες μου, τους προπονητές μου, όλους τους ανθρώπους των ομάδων που έπαιξα, στους αντιπάλους μου!
Δεν θα ξεχάσω ποτέ τους φιλάθλους και τον κόσμο για την αγάπη και τη στήριξη τους στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, σε όλους τους σταθμούς της καριέρας μου.
Αισθάνομαι ευλογημένος για τις φιλίες και τις σχέσεις ζωής που δημιούργησα. Για τα τόσα ταξίδια, τις χαρές, τις λύπες, εικόνες και συναισθήματα που θα κουβαλάω μέσα μου για πάντα!
Ήταν γραφτό και χαίρομαι πολύ γι’ αυτό, που ο κύκλος κλείνει όπως ακριβώς είχε ανοίξει. Στην ΑΕΚ ,την ομάδα που ανδρώθηκα και έζησα πολλά.
Η εθνική ομάδα κυλάει στο αίμα μου και ήταν, είναι και θα είναι η ομάδα της καρδιάς μου! Η φανέλα με το εθνόσημο με σημάδεψε, με καθόρισε, με στιγμάτισε και η περηφάνια που νιώθω για όλα αυτά τα καλοκαίρια που πέρασα αγωνιζόμενος για αυτήν δεν μπορεί να περιγραφεί με λέξεις!
Ένας κύκλος που κράτησε όσο μια ζωή λοιπόν τελειώνει εδώ! Η ζωή όμως δεν μπορεί να περιμένει. Ο αγώνας συνεχίζεται. Χωρίς την μπάλα στα χέρια μου, αλλά με την μπάλα πάντα στο μυαλό και στην καρδιά μου.
Νεότερα Άρθρα
