Σκοτεινό αυτό το καλοκαίρι. Ο χαμός του Απόστολου (Παπουτσάκη) μαύρισε τις ψυχές μας. Ξεφυλλίζοντας το περιοδικό θα βρείτε στις επόμενες σελίδες μερικές λέξεις απο καρδιάς, που μου βγήκαν αυθόρμητα λίγες ώρες μετά το τελευταίο αντίο σε αυτόν τον υπέροχο άνθρωπο. Σε αυτόν τον καλό άνθρωπο. Μεγάλο πλήγμα – ο χαμός του- για τους δικούς του ανθρώπους και τους φίλους του. Τεράστια απώλεια για τον Εργοτέλη,αλλά και για το αθλητισμό του τόπου. Γιατί –πιθανόν να μην το έχουμε αντιληφθεί ακόμη- αλλά είναι μια πραγματικότητα. Ο Απόστολος ήταν ο μεγαλύτερος «αιμοδότης» του κρητικού αθλητισμού. Την ώρα που οι σωτήρες με άδεια πορτοφόλια παρελάζουν, ο Κρητικός αθλητισμός έχασε –μακάρι να μην είναι ο τελευταίος-ένα παράγοντα που πλήρωνε - και μάλιστα ακριβά- για το...χόμπι του και ήταν η εξαίρεση στον κανόνα της «απάτης» και της κοροιδίας, που πλήττει πανελλαδικά σήμερα τον αθλητισμό και ειδικά το ποδόσφαιρο. Ο χαμός του Απόστολου Παπουτσάκη, ήταν –για μένα- το μεγάλο γεγονός του…