Του Γιώργου Κορτσιδάκη
Tι έχει πετύχει ο Αναστόπουλος ένα μήνα και κάτι που βρίσκεται στον ΟΦΗ;
Δυο τεράστιες νίκες με Κέρκυρα (3-2) και ΠΑΟΚ (3-1) στο Γεντί Κουλέ, αλλά και δυο ακόμη νίκες στο Κύπελλο Ελλάδος με τον Πανθρακικό (0-4 και 1-0), που έφεραν τον ΟΦΗ στους »8» της διοργάνωσης.
Επι ημερών Αναστόπουλου, ακόμη και αυτός ο αποδεκατισμένος ΟΦΗ, των 14-15 παικτών, μεταξύ των οποίων και κάποια νέα παιδιά απο την Κ20 του ΟΦΗ, έχει ένα αγωνιστικό προσανατολισμό.
Εχει ένα πλάνο στο παιχνίδι του. Καλύπτει τους χώρους και τα νώτα του και κυνηγάει την αντεπίθεση.
Δεν είναι μόνο «κατενάτσιο» αυτό που παρουσιάζει, όπως τον κατηγορούν κάποιοι. Είναι πάθος, τρέξιμο, κατάθεση ψυχής μέσα στο γήπεδο.
Το «θαύμα» του Αναστόπουλου στο θρίαμβο επι του ΠΑΟΚ, δεν είναι έκπληξη. Θα μπορούσε να είχε συμβεί και στο παιχνίδι με τον Ολυμπιακό στο Γεντί Κουλέ, αν έλλειπε το πέναλτι -χέρι του Κάλαιτζιτς (στο τείχος), που έφερε νωρίς τον ΟΦΗ πίσω στο σκόρ ή αν ο Τζόρτζ, αυτή η μαύρη γαζέλα του ΟΦΗ, είχε κάνει το 1-1 στο ξεκίνημα του δευτέρου ημιχρόνου στο τετ-α-τετ με τον γκολκίπερ του Ολυμπιακού Μέγερι.
Και όμως! Ο ΠΑΟΚ που διεκδικεί τίτλο δεν μπήκε καν στον κόπο, να δεί το παιχνίδι του ΟΦΗ με τον Ολυμπιακό, το οποίο απο πλευράς τακτικής Αναστόπουλου, ήταν καρμπόν! Κλειστοί χώροι και κόντρα επίθεση.
Παλιά «καραβάνα» ο Αναστόπουλος, είναι «μανούλα» σε αυτήν την τακτική και έχει κάνει πολλές κηδείες κατά καιρούς!
Το ερώτημα είναι πως μπορεί ακόμα να βρίσκει «κορόιδα» απέναντι του. Ομάδες και προπονητές που θα έπρεπε να είναι «υποψιασμένες», αλλά την «πατάνε» κανονικά.
Ο ΟΦΗ με τον ΠΑΟΚ-όπως και με τον Ολυμπιακό, αλλά το τελικό αποτέλεσμα δεν ανέδειξε τόσο πολύ την προσπάθεια-είχε μια τακτική για σεμινάριο. Εδωσε χώρο στον ΠΑΟΚ, τον άφησε να κάνει παιχνίδι και μέσα απο μια «φλύαρη εδαφική υπεροχή» τον άφησε να νομίζει ότι είναι αφεντικό του αγώνα. Και τον τιμώρησε στο «ανοιχτό γήπεδο».
Οι μεγάλες μπαλιές σε Τζόρτζ και Κουτσιανικούλη, ήταν κίνδυνος-θάνατος για την προβληματική άμυνα του ΠΑΟΚ.
Ο ΟΦΗ με τον θηριώδη γκολκίπερ Λόρια να ελέγχει την εναέρια κυκλοφορία και τους νεαρούς Δαμιανάκη-Φαζό να κάνουν μια ψυχωμένη άμυνα απο μπετόν, έλυσε το πρόβλημα του στο αμυντικό κομμάτι. Σε αυτό βέβαια βοήθησε και το δυνατό παιχνίδι του Μονιάκη απο αριστερά, αλλά και η καλή εικόνα του νεαρού Μπολάκη απο το δεξί άκρο. Ο ΠΑΟΚ επέλεξε πολλές φορές να «παίξει» απο την πλευρά του μικρού και να φορτώσει παίκτες σε αυτόν, αλλά ο 20χρονος δεξιός μπακ του ΟΦΗ, ανταποκρίθηκε για μια ακόμη φορά.
Απο εκεί και μετά, ο Λαμπρόπουλος κράτησε ιδανικά την μπάλα στα πόδια του (με εξαίρεση τη φάση του 2-1, όπου χάνει τη μπάλα και ο Παπαδόπουλος κάνει το γκολ), μοίρασε το παιχνίδι, έβγαλε πάσες με τα πόδια και το κεφάλι (τρίτο γκολ Κουτσιανικούλη), σκόραρε με καλή εκτέλεση το πέναλτι στο 2-0 και έδειξε ότι είναι απο τους παίκτες που αναγέννησε ο Αναστόπουλος.
Το ίδιο και ο Κουτσιανικούλης, ο οποίος απο την εποχή που έφυγε απο το ΠΑΟΚ αναζητούσε μια «απάντηση» στην ομάδα που δεν του έδειξε και τόση εμπιστοσύνη (και με δική του ευθύνη βέβαια).
Ο «Κούτσια» σκότωσε τον ΠΑΟΚ. Εκανε την καλύτερη του εμφάνιση ever στον ΟΦΗ, με πολλά χιλιόμετρα στο γήπεδο, ένα υπέροχο γκολ (το τρίτο) και μια ασίστ στο πρώτο γκολ στον Τζόρτζ.
Ο νεαρός Κοσταρικανός είναι «θωρηκτό». Μεγάλο κεφάλαιο για τον ΟΦΗ. Ισοπέδωσε την άμυνα του ΠΑΟΚ στο πρώτο ημίχρονο, με ένα γκολ και ένα κερδισμένο πέναλτι. Εχει το μέλλον μπροστά του και αν ο ΟΦΗ επιζήσει θα μπορέσει να βγάλει χρήματα απο αυτόν.
O Aναστόπουλος ως πρώην μεγάλος επιθετικός, θα τον ανεβάσει. Οπως έκανε στο παρελθόν και με άλλους παίκτες του ΟΦΗ (Μάντζιο, Παπάζογλου, Παπουλή, Περογαμβράκη).
Και κάτι τελευταίο για τον Αναστόπουλο. Σε αυτήν την άνιση μάχη που δεί ο ΟΦΗ για να κρατηθεί στην κατηγορία, ο «Ανάστο» είναι κεντρικό πρόσωπο. Γιατί σε χρόνο «ντε-τε» κατάφερε να πείσει 14-15 παίκτες, να τον ακολουθήσουν στην τρέλα του.
Γιατί είναι μαχητής, πιστεύει στον εαυτό του, δεν τον ενδιαφέρει να «τσαλακώσει» το προφίλ του, όπως σκέφτηκαν άλλοι στον περίγυρο του ΟΦΗ, όταν ο Γκατούζο τα μάζεψε και έφυγε.
Δεν τίθεται θέμα σύγκρισης Γκατούζο-Αναστόπουλου. Ο Ιταλός υπήρξε μεγάλη προσωπικότητα σαν ποδοσφαιριστής, αλλά δεν είναι προπονητής. Κάνει τον προπονητή. Αν έλλειπε αυτή η υπόθεση με το «εκατομμύριο» που υποτίθεται ότι θα έβαζαν οι Ιταλοί στον ΟΦΗ, θα είχε φύγει πολύ νωρίτερα. Και έτσι έπρεπε να γίνει.
Ο ΟΦΗ (και) σήμερα δεν έχει χρήματα. Αλλά έχει ένα προπονητή που ξέρει τη δουλειά στο γήπεδο και αυτό που περιμένει απλά είναι, να του δώσουν πίσω τους βαθμούς που του αφαιρέθηκαν, για να σώσει την παρτίδα...