KORTS SKAI 340x150

ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΑΔΑΚΟΥ : H «Σιδηρά Κυρία» της ΔΕΑΒ αποκαλυπτεται στο MVP και ….ψηφίζει Εθνική ομάδα Featured

06 Mar 2012 Written by

Συνεντευξη στην Ολγα Σουτζή

Ο αθλητισμός κυλάει μες στο αίμα της. Είναι κάτι που γεμίζει την ζωή της. Από μικρή όπως λέει και όσο θυμάται τον εαυτό της αθλούταν.

Ξεκίνησε από το στίβο για να την κερδίσει στην συνέχεια το βόλεϊ ενώ σήμερα πια συνεχίζει να βρίσκεται στους αγωνιστικούς χώρους όμως από κάποιο άλλο πόστο.
Ο λόγος για την Μαρία Παπαδάκου. Την γυναίκα με την επιβλητική παρουσία που έχει καταφέρει να κερδίσει την εκτιμήσει και το σεβασμό όλων. Κάτι που το απαιτεί και η δουλεία της σήμερα. Και βέβαια δεν δυσκολεύτηκε καθόλου γι’ αυτό αφού πέρα από τον χαρακτήρα της υπήρχε και η αθλητική παιδία πάνω στην οποία γαλουχήθηκε όλα αυτά τα χρόνια τόσο από την οικογένεια της η οποία έπαιξε πρωταρχικό ρόλο όσο βέβαια και από το κομμάτι του αθλητισμού που πιστά τόσα χρόνια υπηρέτησε.
Σήμερα λοιπόν παρατηρήτρια της ΔΕΑΒ και για να γίνουμε πιο σαφείς της Διαρκούς Επιτροπή Αντιμετώπισης της Βίας . Κάτι που θα λέγαμε ότι τις ταιριάζει απόλυτα αφού το αθλητικό πνεύμα κυριαρχεί μέσα της.
Η συνάντηση μαζί της ήταν άκρος ενδιαφέρουσα άλλωστε ήταν τόσα πολλά αυτά που είχε να μας πει και που θέλαμε βέβαια να μάθουμε τόσο για τα χρόνια που ήταν αθλήτρια όσο βέβαια και για το τι ακριβός είναι αυτό που κάνει σήμερα.



Η…αγάπη της για το Βόλεϊ
Ξεκινήσαμε λοιπόν από το παρελθόν τότε που όπως η ίδια μας λέει μπήκε στον χώρο τον αθλητισμό
“Ξεκίνησα από το δημοτικό και τους σχολικούς αγώνες εκεί όπου ήταν και οι πρώτες επίσημες παρουσίες μου. Έτρεχα στα 100 μέτρα και ήμουν από τα παιδία που ξεχώριζαν έχοντας μάλιστα αρκετές πρωτιές. Αφιέρωνα αρκετό χρόνο στις προπονήσεις καθώς επίσης σ’ όλες σχεδόν στις αθλητικές εκδηλώσεις. Όταν πήγα στο Γυμνάσιο αρχικά συνέχισα να είμαι στο χώρο του στίβο ώσπου ο γυμναστής μου και τότε Περιφερειακός προπονητής του βόλεϊ ο κ. Βαγγέλης Περόπουλος με κάλεσε στο κλιμάκιο. Πήγα βέβαια και κάπου εκεί κόλλησα…. Είδα ότι το βόλεϊ
το είχα όπως το λένε μέσα μου. Ήταν το άθλημα που μου ταίριαζε.
Κάπου εκεί ήρθε και η πρώτη μου ομάδα. Ήταν η Άθλεση όπου αγωνίστηκα για 6 χρόνια με συμμετοχές στα Παγκρήτια πρωταθλήματα ενώ παράλληλα είχε έρθει και η κλήση μου στην Εθνική Κορασίδων.
Στην συνέχεια μετεγγράφηκα στην ΓΕΗ όπου έμεινε επίσης για 6 χρόνια. Και επέστρεψα στην Άθλεση όπου και ήθελα να κλείσω εκεί την καριέρα μου.”
•    Ήσουν αρκετά μικρή για να σταματήσεις…
“ Ναι ήμουν 28 χρονών. Μετά από ώριμη σκέψη όμως έκρινα ότι έτσι έπρεπε να πράξω.”
•    Μεγάλη απόφαση αλλά και δύσκολη για σένα. Ποίος ήταν ο λόγος;
"Πράγματι, με το χέρι στην καρδιά θα πω ότι ήταν από τις πιο δύσκολες απόφασης που έχω πάρει έως σήμερα. Το βόλεϊ ήταν και είναι για μένα μια μεγάλη αγάπη. Ωστόσο έβλεπα κάποια πράγματα τα οποία δεν μου άρεσαν. Και δεν ήθελα να αλλοιωθεί αυτό που ένιωθα για το βόλεϊ. Το 2004 λοιπόν έπαιξα με την φανέλα τις Αθλεση η οποία εκείνη την χρονιά είχε πρωταγωνιστικό ρόλο. Αφού λοιπόν είχα κάνει μια πολύ καλή και αξιοπρεπή παρουσία στο πρωτάθλημα έκλεισα την καριέρα μου σαν αθλήτρια με ψηλά μάλιστα το κεφάλι, άλλωστε είμαι από τους
ανθρώπους που θεωρώ ότι πρέπει να ξέρεις να ορίζεις το χρόνο που πρέπει να αφήσεις κάτι… Βέβαια αρκετοί ήταν αυτοί που προσπάθησαν να με πείσουν να συνεχίσω χωρίς όμως αποτέλεσμα και θα έλεγα μάλιστα ότι δεν έχω μετανιώσει γι’ αυτήν μου την απόφαση "


•    Άνθρωποι που γνωρίζουν καλά το άθλημα έχουν να πουν ότι ήσουν από τις καλύτερες αθλήτριες. Πως και δεν άνοιξες τα φτερά σου να φύγεις από την Κρήτη και να πάς σε κάποια άλλη μεγαλύτερη ομάδα…
“ Κάποιες προτάσεις είχαν γίνει όμως δεν είχα φύγει. Ένας από τους λόγους ήταν η ηλικία μου. Αρχικά γιατί ήμουν αρκετά μικρή οπότε η οικογένεια μου δεν συμφωνούσε, αλλά και κάποιες άλλες φορές οι στόχοι τις ομάδας στην οποία ανήκα τότε δεν επέτρεπαν μια πιθανή μετεγγραφή μου.”
- Μεγάλη αγάπη όπως λες το βόλεϊ πως όμως δεν παρέμεινες στο χώρο έστω από κάποιο άλλο πόστο;
" Είχα σκεφθεί να ασχοληθώ με την προπονητική δεν ήταν κάτι εύκολο. Οι επαγγελματικές μου υποχρεώσεις δεν μου επέτρεπαν να παρακολουθήσω τις σχολές και τα σεμινάρια μια και γινόντουσαν μακριά από την Κρήτη. Σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Έχω πάρει δίπλωμα διαιτητή βόλεϊ όταν ακόμα ήμουν αθλήτρια, απλά και μόνο γιατί ήθελα να κατέχω καλά και αυτό το κομμάτι. Ο χώρος όμως τις διαιτησίας είναι κάτι πολύ μακριά από μένα.”


– Καμία λοιπόν επαφή σήμερα με το βόλεϊ
“ Μια μικρή επαφή υπάρχει. Τα τελευταία τρία χρόνια συμμετέχω με την ομάδα της Δημοτικής Αστυνομίας στο εργασιακό πρωτάθλημα έτσι ίσα - ίσα για να βρίσκομαι "δίπλα στο φιλέ" και σ' αυτό το χώρο που για μένα είναι πολύ σημαντικός."
- Παρακολουθείς αγώνες βόλεϊ
"Σπάνια πάω να δω αγώνες βόλεϊ και ο λόγος είναι ότι όσο και αν ακούγεται παράξενο ζηλεύω όταν βλέπω τους άλλους και παίζουν"
- Πως κρίνεις το επίπεδο του βόλεϊ στην Κρήτη;
"Κάποια στιγμή έγινε μια προσπάθεια ν' ανέβει το επίπεδο δεν είχε όμως τα επιθυμητά αποτελέσματα βλέπεται στην επαρχεία τα πράγματα δεν είναι και τόσο εύκολα μια και η Ομοσπονδία δυστυχώς δεν είναι κοντά στις ομάδες έτσι όπως θα έπρεπε με αποτέλεσμα οι άνθρωποι που είναι στους συλλόγους να παλεύουν κυριολεκτικά μόνοι τους. Επίσης και ο κόσμος δεν ασχολείται ιδιαίτερα με το βόλεϊ και ο λόγος είναι ότι το συγκεκριμένο άθλημα σαν "προϊόν" δεν πουλάει τόσο όσο το μπάσκετ και το ποδόσφαιρο"


O ρόλος της στην ΔΕΑΒ

- Μπορεί να μην κινείσαι στο χώρο του βόλεϊ ωστόσο τα τελευταία χρόνια σε βλέπουμε να είσαι κοντά στο χώρο του ποδοσφαίρου
" Πράγματι έτσι είναι. Το ποδόσφαιρο μου άρεσε πάντα. Θυμάμαι από μικρή ότι παρακολουθούσα αγώνες. Πριν από κάποια χρόνια λοιπόν μέσα από φιλική παρέα ενημερώθηκα για την επιτροπή που εδώ και αρκετά χρόνια έχει δημιουργηθεί την ΔΕΑΒ (Διαρκής Επιτροπή Αντιμετώπισης της Βίας).Ενθουσιάστηκα θα έλεγα και έτσι κινήθηκα κάνοντας όλες τις απαραίτητες ενέργειες για να γίνω μέλος αυτής τις επιτροπής. Κατέθεσα όλα τα απαραίτητα έγγραφα στη Γ.Γ.Αθλητισμού και αφού παρακολούθησα και κάποια σεμινάρια έγινα ενεργό μέλος. Βέβαια στο
ξεκίνημα όλοι αρχίζουμε από μικρότερες κατηγορίες έχοντας μάλιστα δίπλα μας και κάποιο παλαιότερο και πιο έμπειρο τις επιτροπής. Στην συνέχεια σιγά - σιγά ανεβαίνεις και τις κατηγορίες "
- Πόσο δύσκολο είναι το έργο σας
" Eίναι δύσκολο. Θα πρέπει να είμαστε αμερόληπτοι συνεχώς σε εγρήγορση, να έχουμε τα μάτια μας και τα αυτιά μας ανοιχτά και να μπορούμε να αξιολογούμε αν κάτι είναι επιλήψιμο ή όχι"
- Δεν έχουμε διακρίνει κάποια άλλη γυναίκα στο χώρο τις ΔΕΑΒ
"Υπάρχουν και άλλες κοπέλες στην υπόλοιπη χώρα. Στην Κρήτη απ όσο γνωρίζω είμαι μόνο εγώ"
-Είναι εύκολο το έργο για μια γυναίκα;
"Στην αρχή τα πράγματα δεν ήταν και τόσο εύκολα. με αντιμετώπιζαν με καχυποψία, θα έλεγα μάλιστα ότι με έβλεπαν με μισό μάτι, βλέπεις δεν ήταν κάτι συνηθισμένο να βλέπουν μια γυναίκα σ’αυτό το πόστο. Στην πορεία με τον τρόπο μου και βλέποντας πως χειριζόμουν τις καταστάσεις πιστεύω ότι κατάφερα να κερδίσω την εμπιστοσύνη όλων και όπως φαίνεται σήμερα με έχουν αποδεχτεί"
- Πια είναι η ιδιότητα τις ΔΕΑΒ;
" Έργο της ΔΕΑΒ είναι η διαρκείς παρακολούθηση και μελέτη του φαινομένου κάθε μορφής βίας στα γήπεδα (ιδιαίτερα στα ομαδικά αθλήματα), η αναζήτηση των αιτιών που το προκαλούν και η εισήγηση στην πολιτεία των αναγκαίων μέτρων για την αντιμετώπιση του. Στο έργο αυτό η ΔΕΑΒ συνεπικουρείται από ειδικό σώμα παρατηρητών, αρμοδίων να προσφέρουν έργο σε αθλητικές συναντήσεις που εκείνη κρίνει ότι είναι υψηλού κινδύνου”
- Και το έργο των παρατηρητών;
“ Έργο των παρατηρητών είναι η αντικειμενική καταγραφή των πράξεων βίας και πιο συγκεκριμένα φραστικής, σωματικής και καταστροφής ξένης ιδιοκτησίας και παράλληλα κάθε γεγονότος που αντιβαίνει στους αθλητικούς κανόνες, στο ευ αγωνίζεστε και που προσβάλει την ιστορία και τον πολιτισμό της χώρας.
Οι παρατηρητές συντάσσουν και υποβάλουν, στο κατά περίπτωση δικαιοδοτικό όργανο, μέσο της ΔΕΑΒ γραπτή έκθεση – αναφορά για οτιδήποτε υπέπεσε στην αντίληψη τους σχετικά με την πρόκληση βίαιων επεισοδίων πριν, κατά την διάρκεια η μετά την διεξαγωγή της αθλητικής συνάντησης ή και για οτιδήποτε σχετικό που αφορά την ασφάλεια θεατών και αθλουμένων στην αθλητική εγκατάσταση στην οποία διεξήχθη η συνάντηση και όχι μόνο σ’ αυτήν.
Οι εκθέσεις λοιπόν των παρατηρητών της ΔΕΑΒ λαμβάνονται υπόψη από το κατά περίπτωση δικαιοδοτικό όργανο για την επιβολή ποινών στους υπαίτιους πρόκλησης βίαιων επεισοδίων στην διάρκεια αθλητικής συνάντησης συνεκτιμημένες με τα λοιπά στοιχεία της δικογραφίας” ”
- Πάντως παρά τις προσπάθειες που γίνονται βλέπουμε ότι το φαινόμενο της βίας δυστυχώς συνεχίζει να υφίσταται
“ Πράγματι το φαινόμενο της βίας είναι αρκετά έντονο. Εμείς κάνουμε κάθε δυνατή προσπάθεια, θα πρέπει όμως όλοι να βάλουν το χεράκι τους για να εξαλείψει το φαινόμενο. Το γήπεδο δεν είναι αρένα πάμε για να χαρούμε το άθλημα. Άλλωστε κάθε πρόκληση βίας επηρεάζει και τους αθλητές και δυσκολεύει το έργο τους καθώς αποσπά την προσοχή τους και παράλληλα τους αποσυντονίζει με αποτέλεσμα να μην μπορούν να αποδώσουν τα μέγιστα. Η βία δεν είναι σωστός τρόπος αντίδρασης απλά καταστροφή και από την καταστροφή δεν μπορεί να έχει κανείς
κέρδος. Υπάρχουν πολύ τρόποι για να διαμαρτυρηθεί κάποιος. Με την βία δεν κερδίζει κανένας τίποτα ακόμα και αν έχει δίκαιο το χάνει και θα πρέπει αυτό όλοι να το καταλάβουν.”
- Αγαπημένα σου αθλήματα;
“ Σαφώς το βόλεϊ λόγω βέβαια και χαρακτήρα. Θεωρό ότι δεν θα μπορούσα να παίξω κάποιο άθλημα που θα έχω άμεση επαφή με τον αντίπαλο. Μ’ αρέσει όμως πάρα πολύ και το ποδόσφαιρο και γι’ αυτό ευθύνεται ο θείος μου. Ασχολούνταν ερασιτεχνικά ωστόσο με είχε από πολύ μικρή κοντά του και έτσι αγάπησα και αυτό το άθλημα. Παράλληλα όμως παρακολουθώ στίβο, μπάσκετ, και γενικά τα περισσότερα αθλήματα”
- Να υποθέσω δηλαδή ότι δεν θα μπορούσες να παίξεις ποδόσφαιρο αλλά μόνο να παρακολουθείς;
“Θα μπορούσα να παίξω αλλά νομίζω ότι η μόνη θέση που θα μου ταίριαζε είναι του τερματοφύλακα.”
•    Τι ομάδα είσαι στο βόλεϊ;
“Είμαι Ηρακλής. Θεωρό ότι έχει την καλύτερη ομάδα σε επίπεδο ανδρών. Πιστεύω ότι γίνεται σωστή και σοβαρή δουλεία και αυτό φαίνεται από τις συνεχόμενες διακρίσεις που έχει όλα αυτά τα χρόνια, τόσο στην Ελλάδα όσο και το εξωτερικό.”
- Και στο ποδόσφαιρο;
“Υποστηρίζω όλες τις Εθνικές μας ομάδες όπως άλλωστε και όλοι οι Έλληνες. Κάπου εδώ μάλιστα θέλω να πω ότι είναι πολύ θετικό το γεγονός ότι βλέπουμε την Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου να παίζει και σε άλλα γήπεδα ανά την Ελλάδα. Είναι πολύ σημαντικό να δίδεται η ευκαιρία και στους φιλάθλους από την Περιφέρεια να έχουν την δυνατότητα να δουν από κοντά τα Εθνικά μας συγκροτήματα. Είδαμε ότι όσες φορές αγωνίσθηκε η Εθνική στο Παγκρήτιο η ανταπόκριση του κόσμου ήταν καταπληκτική! Μάλιστα εύχομαι μια και ο λόγος για την Εθνική
ποδοσφαίρου των ανδρών, να μας θυμίσει και πάλι τις μεγάλες στιγμές που ζήσαμε το 2004, τότε που παραλήρησε κυριολεκτικά όλη η Ελλάδα με την επιτυχία της!”

MORE ABOUT…
Αγαπημένος αθλητής: Περικλής Ιακωβάκης
Θαυμάζεις: Τον Παναγιώτη Γιάννακη
Αγαπημένη εποχή: Ο χειμώνας
Αγαπημένη εκπομπή: “Οι φάκελοι”
Αδυναμία: Η οικογένεια μου
Απεχθάνομαι: Την μιζέρια, την αχαριστία και το ψέμα
Χαλαρώνω: Ακούγοντας μουσική

Read 2579 times Last modified on Tuesday, 28 August 2012 02:51
Rate this item
(1 Vote)

Νεότερα Άρθρα

Stoiximatistirio