KORTS SKAI 340x150

Του Γιώργου Κορτσιδάκη

Πέρασαν 5 χρόνια από εκείνο το «μουντό» καλοκαιρινό πρωινό, που με το ξημέρωμα, έφερε ένα πολύ άσχημο μαντάτο!

Ηταν στις 23 Ιουλίου 2012, που ο Απόστολος Παπουτσάκης, έφυγε από τη ζωή.

Για όσους τον γνωρίσαμε από κοντά, παρ’ ότι γνωρίζαμε για την επιβάρυνση της υγείας του, μετά από νοσηλεία αρκετών ημερών στο νοσοκομείο, μείναμε αποσβολωμένοι από την «είδηση».

Σε μένα, τη μετέφερε ο στενός του συνεργάτης και κοινός μας φίλος, ο Γιάννης Ράλλης, ο οποίος ήταν τότε Γενικός διευθυντής στην ΠΑΕ Εργοτέλης. «Γιώργο, χάσαμε τον Απόστολο» μου είπε.

Μαζί με τον Απόστολο, δεν «έφυγε» μόνο ένας ωραίος άνθρωπος.

«Εφυγαν» πολλά από αυτά που ο ίδιος πρέσβευε κοινωνικά και αθλητικά.

Είχα γράψει πριν από 5 χρόνια, λίγες μέρες μετά το θάνατο του, ότι η «απώλεια» δεν μπορεί να μετρηθεί ακόμη.

Θα την εξακριβώσουμε σε βάθος χρόνου, όπως και έγινε.

Ο Εργοτέλης έχασε το στήριγμα του, τον οραματιστή του, τον άνθρωπο που του έδωσε την μεγαλύτερη ώθηση της ιστορίας του.

Ακόμα και αν κάποιοι, μετά θάνατον βρέθηκαν να τον κατηγορήσουν για τα χρέη που έμειναν στον Εργοτέλη και ο υιός του Δημήτρης δεν κατάφερε να διαχειριστεί, καθώς λίγο αργότερα μαζί με τον Απόστολο, «έφυγε» και η «Διεθνής Ενωσις», ήταν πραγματικά πολύ μικροί για να αναμετρηθούν με το ανάστημα του  Παπουτσάκη.

Και το Ηράκλειο, όμως, βγήκε πολλαπλά χαμένο από αυτήν την απώλεια.

Ο Απόστολος, όσο ήταν εν ζωή, βοηθούσε πολύ κόσμο.

Ιδρύματα, φτωχούς, ανήμπορους, αναξιοπαθείς. Ηταν εκεί για τον άνθρωπο. Ηταν εκεί για όλους.

Πέρασαν 5 χρόνια και η απουσία του «φωνάζει» στο Ηράκλειο κοινωνικά, αθλητικά, ανθρώπινα.

Και έχω την αίσθηση, ότι όσο περνάνε τα χρόνια, θα φωνάζει ακόμη περισσότερο.

Τέτοιοι άνθρωποι, βγαίνουν μια φορά στα εκατό χρόνια!

Διαβάστε παρακάτω το άρθρο που είχα γράψει για τον Απόστολο Παπουτσάκη, το 2012, για να δείτε πόσο επίκαιρο είναι και σήμερα:

Τον Απόστολο Παπουτσάκη τον γνώρισα το 2006. Ηταν όταν έκανε τα πρώτα του βήματα στον  χώρο του ποδοσφαίρου, μπαίνοντας στην μετοχική σύνθεση του Εργοτέλη.

Την  «είδηση» για την συμμετοχή ενός τρίτου μεγαλομετόχου (αν θυμάμαι καλά, αρχικά  με ποσοστό 16%) στην ΠΑΕ Εργοτέλης, κοντά στο γνωστό «δίδυμο» των ιδιοκτητών της ομάδας (Τζώρτζογλου-Σουλτάτος), την δημοσίευσα για πρώτη φορά στην άλλοτε  δυναμική «ΤΟΛΜΗ» και προκάλεσε το ενδιαφέρον της αθλητικής κοινής γνώμης του Ηρακλείου.

Για το νέο παράγοντα που μπαίνει στον Εργοτέλη και την οικονομική του «δυναμική» μέσα απο την ασφαλιστική εταιρεία «Διεθνής Ενωσις».

Τότε-θυμάμαι-μίλησα για πρώτη φορά τηλεφωνικά με τον Απόστολο Παπουτσάκη, για την επιβεβαίωση της πληροφορίας.

Την επόμενη μέρα τον γνώρισα για πρώτη φορά απο κοντά. Καθώς ο Απόστολος δέχθηκε την πρόσκληση μας στα γραφεία της εφημερίδας, για την πρώτη του συνέντευξη ώς αθλητικός παράγοντας!

Μαζί με τον συνάδελφο Τάσο Βαρδάκη, τα είπαμε μαζί του για αρκετή ώρα. Κλεισμένοι στο γραφείο μου, προσπαθούσαμε να πάρουμε απαντήσεις απο τον Απόστολο για την ενασχόληση του με το ποδόσφαιρο και τον Εργοτέλη.

Απο την πρώτη στιγμή, αναρωτήθηκα για ποιό λόγο ένας τόσο καλοσυνάτος άνθρωπος, θέλει να ασχοληθεί με το ποδόσφαιρο.

Η αλήθεια είναι ότι ποτέ όλα αυτά τα χρόνια δεν βρήκα την απάντηση. Ο Απόστολος απαντούσε αφοπλιστικά στο ερώτημα. «Για να βοηθήσω...» έλεγε.

Η πρωτοσέλιδη δημοσίευση της φωτογραφίας του, την επομένη μέρα  της πρώτης συνέντευξης του Απόστολου Παπουτσάκη, με τον «άνθρωπο γεμάτο καλοσύνη με το μουστάκι», έκανε αίσθηση.

Ο Απόστολος είχε μπεί πλέον στον χώρο του ποδοσφαίρου. Λίγο αργότερα θα αναλάμβανε και τα ηνία της ομάδας, πέφτοντας αμέσως στα βαθιά και στα...άγχη για τη σωτηρία.

Τα κατάφερε, έφτιαξε ομάδα, οργάνωσε τις ακαδημίες, έβαλε υψηλούς στόχους, αλλά και κανόνες ηθικής. Ενώ αν η οικονομική κρίση δεν έπλητε τη χώρα, ίσως είχε βάλει και μπροστά το μεγάλο του όνειρο, που ήταν ένα γήπεδο και ένα αθλητικό κέντρο για τον Εργοτέλη. Είχε βρεί εκτάσεις, ήταν έτοιμος να υπογράψει συμφωνίες, αλλά η οικονομική κρίση, έβαλε στο συρτάρι το μεγαλύτερο του όραμα για αυτην την ομάδα

Με τον Παπουτσάκη είχα πάντα μια καθαρή και ειλικρινή σχέση. Μια σχέση φιλίας, αλλα και σοβαρότητας. Ποτέ δεν εξέφρασε παράπονο για οποιαδήποτε κριτική. Σωστή ή υπερβολική.

Ομως, η αλήθεια είναι ότι όσο γνώριζα  τον άνθρωπο αυτό καλύτερα, σε κάθε μου σκέψη για να ερμηνεύσω τις προθέσεις του (σωστές ή λανθασμένες σύμφωνα με το δικό μου κριτήριο) έβαζα και τον ανθρώπινο παράγοντα. Και έλεγα πάντα ότι «για να το κάνει αυτό ο Απόστολος κάποιο λόγο θα είχε».

Υπήρξε ευφυής, μελετημένος, άνθρωπος με σχέδιο και πλάνο. Δεν έκανε τίποτε στην τύχη. Για κάθε ενέργεια του υπήρχε...λόγος.

Για αυτό και πέτυχε, ώς αυτοδημιούργητος επιχειρηματίας.

Ο Απόστολος πολλές φορές στις «παρέες» που έχουμε κάνει θυμόταν το...παρελθόν του. Δεν ξέχασε ποτέ, ότι ξεκίνησε απο ένας απλός ασφαλιστής, για να φτάσει να είναι αντιπρόεδρος σε μια απο τις 6 κορυφαίες ασφαλιστικές εταιρείας της χώρας και να έχει «χτίσει» πίσω του μια περιουσία που διασφαλίζει την οικογένεια του.

Ηταν «άνθρωπος» με όλη τη σημασία της λέξεως. Απο τους λίγους που η πόρτα του γραφείου του ήταν ανοιχτή για τον καθ’ ένα.

Στο γραφείο του στο κτίριο της «Διεθνούς Ενώσεως» στην οδό 62 Μαρτύρων, παρέλαζαν καθημερινά πολλοί και διάφοροι.

Και ο Απόστολος, παρά τον μεγάλο φόρτο των εργασιών του, ήταν εκεί για όλους. Για να ακούσει το πρόβλημα τους, για να βοηθήσει με κάποια χορηγια, φιλανθρωπία ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο, εκείνους που ζητούσαν την βοήθεια και την συμπαράσταση του.

Η απώλεια του Απόστολου Παπουτσάκη, είναι πρωτίστως κοινωνική, για τον τόπο μας. Ειδικά στην σημερινή εποχή, όπου η «ανθρωπιά» μοιάζει πολυτέλεια. Χάθηκε ένας «άνθρωπος» με όλη την σημασία της λέξεως και το γνωρίζουν πολύ καλά εκείνοι που κατά καιρούς έλαβαν την βοήθεια του.

Για την «μεγάλη απώλεια για το ελληνικό ποδόσφαιρο», που είπαν κάποιοι στην κηδεία του, δεν συμφωνώ. Το ελληνικό ποδόσφαιρο είναι πολύ «βρώμικο» για να δεχθεί αυτές τις «καθαρές» ψυχές.

Γιατί όποιος πιστεύει ότι η ενασχόληση του με το ποδόσφαριο δεν ήταν απο τις βασικές αιτίες που τον οδήγησαν στο θάνατο σε ηλικία μόλις 60 ετών, είναι αφελής.

Η βρωμιά που συνάντησε και  τα άγχη της επιβίωσης του Εργοτέλη, μαζί βέβαια και με κάποια προβλήματα υγείας που ο άνθρωπος αυτός είχε με τα νεφρά του και το αναπνευστικό, τον έφεραν, πρόωρα  στο τέλος.

Οταν δε, αντιλήφθηκε το «κυνηγητό» που γινόταν «πίσω απο την πλάτη του» στον Εργοτέλη, όταν το πρωτάθλημα μπήκε στην τελικη ευθεία, όπου την ομάδα αυτη την κυνήγησαν θεοί και δαίμονες, τότε τα πράγματα χειροτέρεψαν για τον ίδιο.

Οι τόνοι ανέβηκαν, οι πίκρες ,οι στεναχώριες, αλλά και τα πισώπλατα μαχαιρώματα απο υποτιθέμενους «φίλους και υποστηρικτές», σε κάνουν μοιραία να αναθεωρήσεις το ρόλο σου και τα πιστεύω σου. Σε κάνουν να αντιλαμβάνεσαι ότι μάλλον εξαπατήθηκες. Οτι προδόθηκες. Είναι όμως αργά.

Το ελληνικό ποδόσφαιρο βλάπει σοβαρά την υγεία. Αυτό το γνωρίζουν και οι παράγοντες που είναι εν ζωή! Ομως είναι τόσο ισχυρό το «μικρόβιο» του ποδοσφαίρου, που παρότι γνωρίζεις τις συνέπειες, δεν είναι εύκολο να το απαρνηθείς!

Για αυτό και ο Απόστολος, δεν είπε όχι στην «πρόκληση» της ηγεσίας της Σούπερ Λίγκ. «Αν φάς την ένεση του παράγοντα, τελείωσες. Κόλησες» λένε εκείνοι που γνωρίζουν. Και έχουν δίκιο.

Ο Απόστολος που σαν επιχειρηματίας έκανε τόσα δύσκολα «ντίλ» στην δουλειά του, «άντεξε» μόλις έξι χρόνια σε αυτό που λέγεται «ποδόσφαιρο».

Ο Απόστολος θα μείνει στη σκέψη όλων μας  σαν μια  ωραία και «ρομαντική» παρουσία, η οποία όμως και αυτή «μαράθηκε» απο το κατεστημένο.

Ο χαμός του με συγκλόνισε. Οπως όλους. Παρ’ ότι γνώριζα την επιβάρυνση της υγείας του, δεν μπορώ  ακόμη να πιστέψω, ότι αυτός ο «ωραίος άνθρωπος» δεν είναι πια κοντά μας.

Οφείλουμε όμως, όλοι εμείς που τον  γνωρίσαμε, «ήπιαμε ένα κρασί» μαζί του, που χαρήκαμε την παρέα και την καλοσύνη του, να μην αφήσουμε να ξεχαστεί αυτή του η γοητευτική και «αρχοντική» παρουσία στα κοινά του τόπου μας.

Πρώτα κοινωνικά γιατί εκεί –επαναλλαμβάνω-η προσφορά του ήταν αθόρυβη αλλά  πολύ μεγάλη και μετά αθλητικά.

Το Ηράκλειο, οι αρχές, ο σύλλογος του, οι φίλοι του, όλοι εμείς οφείλουμε  να βρούμε τους τρόπους για να μην ξεχαστεί ο άνθρωπος-φαινόμενο «Απόστολος Παπουτσάκης»...

Γιώργος  Κορτσιδάκης

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Λίγα λόγια για ένα άνθρωπο φαινόμενο

Του Γιώργου Κορτσιδάκη

Στο Ηράκλειο γράφτηκε μια από τις πιο χρυσές σελίδες του Ελληνικού αθλητισμού.

Η Εθνική Νέων στο μπάσκετ, δηλαδή τα ταλέντα μας που είναι κάτω των 20ετών, σήκωσαν την Ευρωπαική κούπα και αναδείχθηκαν πρωταθλητές Ευρώπης!

Μέρες του ’87 σε μια μικρογραφία, θύμισαν στο κοινό της Κρήτης, τα παιχνίδια αυτά, στην εντυπωσιακή πορεία του θριάμβου!

Και αν δεν υπήρχε ο Γκάλης και ο Γιαννάκης, υπήρχαν κάποια πιτσιρίκια όπως ο Χαραλαμπόπουλος και ο Κόνιαρης, αλλά και οι υπόλοιποι που θα είναι στην πρώτη γραμμή του Ελληνικού και του Ευρωπαικού μπάσκετ στην επόμενη δεκαετία.

Και αν η Εθνική μας, είχε δείξει στα πρώτα παιχνίδια ότι της έλειπε το βαρύ κορμί Παπαγιάννη κάτω από ρακέτα, τελικά αυτό το κενό καλύφθηκε με ομαδική δουλειά, πάθος και ψυχή, όπως συμβαίνει στις πραγματικές ΟΜΑΔΕΣ.

Τα πιτσιρίκια του Ηλία Παπαθεοδώρου, που είναι μια παρέα 4-5 ετών, η οποία έχει ποτιστεί με μεγάλες στιγμές και επιτυχίες, έφτασε στην κορύφωση της, με την κατάκτηση του Ευρωπαικού τροπαίου, που είναι ένα αποτέλεσμα δουλειάς, αλλά και αγάπης που έχουν αυτά τα παιδιά για την Εθνική, η οποία τους δείχνει αυτό που δεν τους δείχνουν οι ομάδες τους: Εμπιστοσύνη!

Η ομάδα-έκπληξη το Ισραήλ, που πήγε να κάνει το μεγάλο κόλπο, είχε την ατυχία να πέσει πάνω σε μια ψυχωμένη Εθνική μας, η οποία μαζί με το εντυπωσιακό κρητικό κοινό, σήκωσαν την κούπα.

Τα εντυπωσιακά κορμιά της Γαλλίας, αλλά και ο ηχηρός αποκλεισμός στα νοκ-άουτ παιχνίδια της Σερβίας και της Ισπανίας, που ήταν μέσα στα μεγάλα φαβορί, αποτέλεσαν επίσης ενδιαφέροντα στοιχεία, του σπουδαίου τουρνουά, το οποίο μοιράστηκε στην πρώτη φάση σε Χανιά και Ρέθυμνο και κατέληξε στο Ηράκλειο, προσφέροντας στο νησί ένα δεκαήμερο αυθεντικού μπάσκετ!

Γιατί, όπως και να το κάνεις, το να βλέπεις όλη την αφρόκρεμα του Ευρωπαικού μπάσκετ από όλες τις ομάδες και όχι μόνο από την Εθνική μας, με 19χρονα παιδιά τα οποία θα κυριαρχήσουν στο μπάσκετ την επόμενη δεκαετία, είναι μοναδικό!

Το «παλατάκι» στα Δυο Αοράκια, ένα από τα καλύτερα γήπεδα στην Ελλάδα και την Ευρώπη, τον πρώτο μεγάλο θρίαμβο, μια ευρωπαική κούπα!

Και το άξιζε, γιατί είναι ένα γήπεδο, για τέτοιες διοργανώσεις και επιτυχίες!
Το άξιζε όμως και το κοινό της Κρήτης, για αυτή την αγάπη που περιβάλει κάθε φορά την Εθνική σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ.

Είναι μια σχέση πάθους και ψυχής όπως αναδείχθηκε στον ημιτελικό, αλλά κυρίως στον τελικό, όπου το γήπεδο γέμισε ασφυκτικά.

Και ο κόσμος ανταμείφθηκε με αυτή τη σπουδαία επιτυχία!

Να σηκώσει μαζί με την Εθνική μια ευρωπαική κούπα!

Προσέξτε όμως: Κανείς δεν μας χάρισε τίποτα, όπως λέει και ο Βασιλακόπουλος!

Η Κρήτη και το Ηράκλειο το αξίζουμε, όλο αυτό.

Γιατί έχουμε γηπεδάρα, έχουμε ανθρώπους που τρέχουν για την Εθνική, έχουμε φορείς (Περιφέρεια-Δήμο) που αγαπάνε τον αθλητισμό, αλλά και ένα δυνατό κοινό που είναι έτοιμο, να ανάψει τη φωτιά…

Του Γιώργου Κορτσιδάκη

Ο Εργοτέλης ακροβατεί εδώ και μέρες σε τρείς κατηγορίες, αλλά με βάση τα δεδομένα που έχουν σχηματιστεί μετά το «ναυάγιο» Βρέντζου για την εξεύρεση χρηματοδότη, τα σενάρια είναι δυο: σύλλογος αν και έχει κερδίσει την άνοδο στην Football league, είτε θα αγωνιστεί στην Γ’ Εθνική, είτε στο τοπικό πρωτάθλημα Ηρακλείου!

Μια παρέα φίλων του Εργοτέλη, με τους οποίους έτυχε να συναντηθώ, μου εξηγούν το σκεπτικό τους, το οποίο όπως μου λένε, εκφράζει και την πλειοψηφία αυτή τη στιγμή στο Μαρτινέγκο.

«Περίπτωση να παίξει αυτή τη στιγμή η ομάδα στην Footballleagueδεν υπάρχει. Χρειάζονται 270 χιλιάδες ευρώ, για να συσταθεί η νέα ΠΑΕ. Τα χρήματα αυτά δεν υπάρχουν, οπότε το ξεχνάμε.

Οι πιθανότητες να αγωνιστεί ο Εργοτέλης στην Γ’ Εθνική, είναι επίσης λίγες.

Κατ’ αρχήν στην περίπτωση αυτή, η ομάδα θα είναι τιμωρημένη από το νέο αθλητικό νόμο και δεν θα έχει δικαίωμα ανόδου, αλλά θα ξεκινήσει και με -6 βαθμούς.

Ακόμη, αν κάνεις μια ομάδα για να μείνει στην κατηγορία, χρειάζονται, περίπου 150 χιλιάδες ευρώ και δεν ξέρεις αν θα σωθείς κι’ όλας με τα χρήματα αυτά, καθώς φέτος πέφτουν 6 ομάδες από την Γ’ Εθνική και πρέπει να κάνεις πρωταθλητισμό.

Ούτε αυτά τα χρήματα υπάρχουν. Αλλά δεν αποκλείουμε ακόμη τίποτα, για το σενάριο αυτό.

Ισως η καλύτερη λύση, όσο και αν ακούγεται σκληρό, είναι η Α1 ΕΠΣΗ, για τον Εργοτέλη.

Με χαμηλό κόστος, στήριξη των υποδομών και μια ομάδα αποκλειστικά με δικά μας παιδιά, ώστε όταν είμαστε έτοιμοι να επανέθλουμε, χωρίw παχιά λόγια, φανφάρες και σχέδια στην άμμο.

Μέσα σε όλα αυτά θα πρέπει να υπολογίσουμε τα έξοδα που θα έχει η νέα διοίκηση για τη λειτουργία της ακαδημίας ποδοσφαρίου, αλλά και τα τρέχοντα έξοδα, που είναι αρκετά».

Αυτές είναι σκέψεις και προτάσεις Εργοτελιτών, με αγάπη και προσφορά στο σύλλογο, αρκετά χρόνια και είναι πολύ πιθανόν να κατατεθούν στην  Γενική Συνέλευση στην οποία θα παρθούν οι καθοριστικές αποφάσεις, για την κατηγορία στην οποία θα αγωνίζεται ο Εργοτέλης.

Οσο και αν ακούγεται σκληρό (και είναι!), αλλά και υπερβολικό, οι υπερασπιστές να επιστρέψει ο Εργοτέλης, στο τοπικό πρωτάθλημα Ηρακλείου, ελλείψει άλλης εναλλακτικής πρότασης, είναι αρκετοί.

Υπάρχουν όμως και ορισμένοι που λένε ότι και στην Γ’ Εθνική, μπορεί να γίνει μια προσπάθεια, ακόμα και αν ο Εργοτέλης, δεν έχει δικαίωμα ανόδου.

Σε κάθε περίπτωση, οι αποφάσεις είναι προ των πυλών… 

Του Γιώργου Κορτσιδάκη

Σε μια όμορφη κίνηση, προχώρησε ο ποδοσφαιριστής του ΟΦΗ, Ντίνος Πάγκαλος.

Δώρισε μια φανέλα του, στο μουσείο της Εθνικής στα Χανιά και στο Γαλανόλευκο Φάρο.

Ο Χανιώτης επιθετικός, επισκέφθηκε το μουσείο της Εθνικής και έδωσε τη φανέλα, στον πρόεδρο του Φάρου Νίκο Φλέκα.

Να σημειωθεί, ότι στο μουσείο του Γαλανόλευκου Φάρου, οι οικοδεσπότες, πέρα από τα σπάνια, αντικείμενα που έχουν σχέση με την Εθνική ομάδα, συλλέγουν και ότι άλλο προσφέρει κανείς και έχει την αξία του, γύρω από το ποδόσφαιρο.

Ο Ντίνος Πάγκαλος, είναι Χανιώτης και η προσφορά της φανέλας του ΟΦΗ, έχει ξεχωριστή σημασία για το μουσείο της Εθνικής στα Χανιά.

 

Του Γιώργου Κορτσιδάκη

Ακόμα και αν αυτήν την ώρα μηδέν, στην οποία βρίσκεται ο ΟΦΗ, όπου κάποιοι έχουν ήδη σκάψει το λάκκο και έχουν όχι μόνο θάψει, αλλά έχουν κάνει και το… μνημόσυνο της ομάδας, εγώ θα διατηρήσω, την αισιοδοξία μου, ότι έστω και την τελευταία στιγμή κάτι καλό θα γίνει.

Γιατί, δεν μπορώ να διανοηθώ, ότι οι άνθρωποι που έχουν βάλει δυο χρόνια στον ΟΦΗ, ένα ποσό που ξεπερνάει το 1,5 εκατομμύριο ευρώ, θα πετάξουν την προσπάθεια αυτή στα σκουπίδια και θα βάλουν τους εαυτούς τους στην άχαρη διαδικασία, να μείνουν, στην ιστορία, ως μια φωτοβολίδα.

Επειδή, γνωρίζω προσωπικά ένα προς ένα, εκείνους που μπήκαν μπροστά στον ΟΦΗ, πριν από δυο καλοκαίρια, δεν πίστευα ποτέ ότι ο ΟΦΗ θα ερχόταν στο σημείο που είναι σήμερα.

Να είναι δηλαδή, βυθισμένος στην αβεβαιότητα και την αμφισβήτηση, όπως ήταν δηλαδή την εποχή, που οι ίδιοι ανέλαβαν μια διαλυμένη ομάδα σε όλα τα επίπεδα, για να την φέρουν στον ίσιο δρόμο.

Και σε ένα βαθμό τα κατάφεραν. Μπορεί η φετινή χρονιά, να ανέδειξε ένα πρόβλημα ρευστότητας, τους τελευταίους μήνες και οι μεταγραφές του Ιανουαρίου, να δημιούργησαν ένα άνοιγμα, σε μια κατηγορία χωρίς έσοδα, όμως η γενική εικόνα του ΟΦΗ επι των ημερών τους, ήταν καλή και σίγουρα δεν είχε σχέση με το παρελθόν.

Αδικεί τους ανθρώπους αυτούς, η εικόνα που έχει δημιουργηθεί τις τελευταίες ημέρες και αυτό γίνεται και με δική τους ευθύνη.

Παρ’ ότι πριν από μερικές εβδομάδες, όλοι έλεγαν ότι ο ΟΦΗ ξεκίνησε ιδανικά αυτό το καλοκαίρι, έκλεισε τον Παπαδόπουλο και προχώρησε γρήγορα σε ένα αποτελεσματικό σχεδιασμό, για τον οποίο ευθύνη έχει η τεχνική ηγεσία, κατάφερε να πάρει σημαντικούς παίκτες και να αρχίσει να δείχνει ότι είναι το «αφεντικό» της κατηγορίας, ξαφνικά λες και… κατέβηκαν οι διακόπτες!

Εσωτερικές διαφωνίες των μετόχων, για την λειτουργία της ομάδας, σύγκρουση φιλοσοφιών, αλλά κυρίως «κούραση» στην οικονομική συνεισφορά κάποιων από αυτούς (υπάρχουν μέτοχοι από την ομάδα των 9 που έχουν βάλει έκαστος πάνω από 100 χιλ. ευρώ τα τελευταία δυο χρόνια), ανέδειξαν προβλήματα μεταξύ τους, έφεραν στασιμότητα αποφάσεων, αλλά και …καθίζηση της ομάδας, η οποία φρέναρε ξαφνικά, μετά από 15 μέρες έντονου σπρίντ σε μεταγραφές και άλλα σημαντικά ζητήματα!

Λίγα 24ωρα πριν απο όλα αυτά, η ομάδα προχωρούσε δυναμικά, είχε έτοιμο μεταγραφικο πλάνο και αν δεν είχε μπεί αυτό το φρένο, πιθανόν σήμερα να μιλούσαμε για μια ομάδα ήδη δομημένη, με πολύ σημαντικούς παίκτες με τους οποίους ο ΟΦΗ είχε προφορική συμφωνία!

Μιλάμε για ένα εσωτερικό σαμποτάζ, για ένα ιδανικό αυτογκολ που έβαλε στον εαυτό του ο ΟΦΗ!

Ετσι, προέκυψε ο …Πάτσης και ο…κάθε Πάτσης.

Τα χρήματα είναι πολλά και αυτό είναι σίγουρο. Όταν μιλάμε για 650 χιλιάρικα που είναι η αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου και είναι χρήματα που χρειάζεται η ομάδα για να παίξει το ρόλο, που θέλει, δεν είναι παίξε-γέλασε, όσο και αν κάποιοι αφελείς, τα θεωρούν όλα δεδομένα.

Αν σε αυτήν την κρίσιμη φάση, οι άνθρωποι αυτοί δεν προστατέψουν οι ίδιοι, αυτό που έχουν κάνει στον ΟΦΗ, τότε κρίμα στα χρήματα που έδωσαν, κρίμα στον κόπο τους και το χρόνο που αφιέρωσαν! Μεγάλο κρίμα!

Εγω, λοιπον, θα διατηρήσω την αισιοδοξία μου, ότι έστω και την τελευταία στιγμή, οι μέτοχοι του ΟΦΗ, θα βάλουν ξανά το χέρι στην τσέπη, πιο βαθιά, για να βρεθεί η λύση εσωτερικά και χωρίς ουρανοκατέβατους μνηστήρες, με αδιευκρίνιστους σκοπούς…

Toυ Γιώργου Κορτσιδάκη

Το μήνυμα του εβληματικού αρχηγού της ομάδας πόλο του ΟΦΗ, Γιώργου Σπαγουλάκη στο Facebook, για την μεγάλη επιτυχία της ομάδας, πόλο του ΟΦΗ, να ανέβει στην Α1, πραγματικά συγκλονίζει. 

Πρόκειται για ένα αθλητή, που είναι 20 χρόνια κοντά σε αυτήν την ομάδα και έχει δώσει και την ψυχή του σε αυτήν, όπως και ο πατέρας του, ο Μιχάλης Σπαγουλάκης, ο έφορος και η ψυχή της ομάδας.

Ο Γιώργος, ο οποίος, στο παρελθόν είχε προτάσεις για να παίξει στην Α1 πόλο, αλλά δεν το έκανε, για να μην αφήσει τον ΟΦΗ, λέει για την απόφαση του και την μεγάλη επιτυχία του ΟΦΗ, ότι "είναι ένα όνειρο που εγώ προσωπικά το κυνηγάω πάνω από 20 χρόνια. Αξιζε τόση αναμονή, γιατί μία ομάδα σαν τον ΟΦΗ, το δικαιούται".

Ενώ, για το μυστικό της επιτυχίας του ΟΦΗ, τα πράγματα είναι απλά: "Είναι το φαινόμενο ΜΑΚΗΣ ΒΟΛΤΥΡΑΚΗΣ" λέει ο αρχηγός του ΟΦΗ για τον προπονητή, που ερχόμενος το περασμένο καλοκαίρι, άλλαξε τη μοίρα της ομάδας και την οδήγησε στην υπέρβαση.

Ο Γιώργος Σπαγουλάκης, αφιερώνει την άνοδο στον πατέρα του Μιχάλη, που κράτησε όρθιο το τμήμα σε δύσκολες εποχές, στην οικογένεια του, στη γυναίκα του και τα παιδιά του, αλλά και στους συμπαίκτες του, αυτήν την όμορφη παρέα της ομάδας πόλο του ΟΦΗ.

"Μάγκες τα καταφέραμε!" λέει στο συναρπαστικό του μήνυμα στο Facebook ο αρχηγός!

Διαβάστε όλο το μήνυμα του αρχηγού του ΟΦΗ:

"Μια υπέροχη αγωνιστική περίοδος φτάνει στο τέλος της. Αφήνοντας μας, μια γλυκιά γεύση, όχι μόνο γιατί επιτύχαμε τον στόχο μας. Αλλά γιατί κάναμε την υπέρβαση . Το όνειρο μας να καμαρώσουμε τον ΟΦΗ ΜΑΣ στην Α1 έγινε πραγματικότητα. Είναι ένα όνειρο που εγώ προσωπικά το κυνηγάω πάνω από 20 χρόνια. Άξιζε τόση αναμονή, γιατί μία ομάδα σαν τον ΟΦΗ, το δικαιούται.
Αυτή την τεράστια επιτυχία, εγώ την αφιερώνω σέ έναν άνθρωπο, που όλα αυτά τα χρόνια είναι η ψυχή της ομάδας.
Τον πατέρα μου, που ότι και να πω θά είναι λίγο. Μιχάλη Σπαγουλακη σε ευχαριστώ.
Τις τελευταίες εβδομάδες, είναι αλήθεια ότι ζούμε το όνειρο μας όλα τα φώτα είναι πάνω στο τμήμα υδατοσφαίρισης του ΟΦΗ.
Πολύ με ρωτάνε τί έχει γίνει φέτος τί άλλαξε . Είναι το φαινόμενο ΜΑΚΗΣ ΒΟΛΤΥΡΑΚΗΣ. Coach σε ευχαριστώ πολύ για όλα τα καλύτερα έρχονται.
Θέλω όμως να πω και ένα μεγάλο μπράβο σέ όλους τους αθλητές που συμμετείχαν σε αυτό το συναρπαστικό ταξίδι. Μάγκες τα καταφέραμε.
Τέλος θέλω να ευχαριστήσω την οικογένεια μου που όλα αυτά τα χρόνια είναι δίπλα μου και με στηρίζουν.

ΜΑΡΙΑ -ΜΙΧΑΓΓΕΛΕ -ΕΡΜΗ .
Α1 σού ερχόμαστε...................!!!!!"

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ:

Μάγκες οι πολίστες του ΟΦΗ-Εγραψαν ιστορία και ανέβηκαν στην Α1

Ο καπετάνιος που οδήγησε στην Α1 το πόλο του ΟΦΗ!

Eίναι τρελός ο προεδρός! Τρομερή δήλωση για το πόλο του ΟΦΗ!

Του Γιώργου Κορτσιδάκη

Στον ιστορικό Εθνικό Πειραιά θα συνεχίσει την καριέρα του ο Νίκος Κατσικοκέρης, ο οποίος μετά το διαζύγιο με τον Εργοτέλη, δεν άργησε να βρεί ομάδα.

Η είδηση όμως δεν είναι εδώ, καθώς ο Νίκος με το πολύ καλό όνομα που έχει χτίσει στην Γ’ Εθνική (πρώτος σκόρερ φέτος με 18 γκολ και δεύτερος πέρσι με 16), ήταν αναμενόμενο ότι θα βρεί ομάδα.

Η είδηση, έχει να κάνει με τα χρήματα που θα παίρνει και τα οποία σύμφωνα με πληροφορίες, είναι τα ίδια που έπαιρνε στον Εργοτέλη, δηλαδή 35 χιλιάδες ευρώ!

Ο ιστορικός Εθνικός έχει περάσει στα χέρια ενός εφοπλιστή, ο οποίος θέλει να τον επαναφέρει στις επαγγελματικές κατηγορίες και λέγεται ότι θα είναι το αδιαφιλονίκητο φαβορί του ομίλου.

Μάλιστα, λέγεται ότι θα μετακομίσει από το «πλαστικό» γήπεδο του Μοσχάτο και θα αγωνίζεται στο Ελ Πάσο της Καλλιθέας.

Ο Νίκος Κατσικοκέρης μπορεί να περίμενε κάποια πρόταση από ομάδα μεγαλύτερης κατηγορίας, την οποία και πιθανόν να άξιζε, αλλά δεν το… σκέφτηκε πολύ για να πεί το μεγάλο «ναι» στον Εθνικό, καθώς τα χρήματα είναι πολλά.

Ετσι, πήρε το αεροπλάνο και πήγε στον Πειραιά για τις υπογραφές, ενώ φυσικά ετοιμάζει την μετακόμιση του απ την Κρήτη, στην οποία θα ήθελε να μείνει, αλλά τα πράγματα καμία φορά δεν σου έρχονται όπως τα σχεδιάζεις.

Ο Εθνικός είναι σίγουρο ότι έβαλε στις τάξεις του ένα μεγάλο σκόρερ της κατηγορίας, ενώ λέγεται ότι ετοιμάζεται και για άλλες μεταγραφικές «βόμβες», καθώς ο εφοπλιστής είναι ζεστός…

Toυ Γιώργου Κορτσιδάκη

Εφυγε από την αγαπημένη του Κρήτη, αλλά δεν πήγε…μακριά!

Ο λόγος για τον Βραζιλιάνο Φαμπίνιο, ο οποίος στα δυο χρόνια που βρίσκεται στην Κρήτη (αγωνίστηκε σε ΟΦΗ και Ερμή Ζωνιανών) έχει ερωτευτεί τον τόπο και τους ανθρώπους του.

Ο «Φάμπι» ελλείψει χρημάτων στις ομάδες, έπρεπε να πάρει φέτος την απόφαση να φύγει από το νησί, αλλά τελικά ευτυχώς για αυτόν βρέθηκε η κοντινή και πανέμορφη Σαντορίνη και ο Πανθηραικός, για να αποτελέσει τον επόμενο σταθμό της καριέρας του, πάντα στην Γ' Εθνική, στην οποία και αγωνίζεται τα δυο τελευταία χρόνια.

Ο Φαμπίνιο, μετά τον ερχομό του στην Κρήτη, για λογαριασμό του ΟΦΗ, έχτισε σημαντικές ανθρώπινες σχέσεις στην πόλη του Ηρακλείου και ήταν δύσκολο για τον ίδιο και την οικογένεια του να αποχωριστεί το νησί.

Για αυτό και πέρσι το καλοκαίρι μετά το διαζύγιο με τον ΟΦΗ, αποδέχθηκε την πρόταση του Ερμή Ζωνιανών, για να μείνει στην Κρήτη.

Φέτος, όμως, η οικονομική  κατάσταση στις περισσότερες ομάδες της Κρήτης, είναι άσχημη και ο Βραζιλιάνος, πήρε την απόφαση να αποχωρίσει.

Η Σαντορίνη πάντως, δεν είναι μακριά και θα έχει την ευκαιρία να επισκέπτεται συχνά τους πολλούς φίλους που έκανε στο νησί, αυτός ο μεγάλος Βραζιλιάνος και φιλοκρητικός!

Του Γιώργου Κορτσιδάκη

Είναι τρελός, είναι τρελός, ο πρόεδρος!

Ο πρόεδρος του Ερασιτέχνη ΟΦΗ Γιάννης Δανδάλης, είναι άνθρωπος του βόλει και μάλιστα φέτος με τον ΟΦΗ άγγιξε και αυτός την άνοδο στην Α1, αλλά δεν τα κατάφερε στα μπαράζ.

Ότι δεν πέτυχε όμως με το βόλει, το πέτυχε με το πόλο του ΟΦΗ!

Ο πρόεδρος του Ερασιτέχνη ΟΦΗ, ο οποίος στηρίζει οικονομικά και το τμήμα πόλο, βρέθηκε κοντά στο τμήμα στους δυο καθοριστικούς αγώνες με το Νηρέα Γέρακα στην Αθήνα και πανηγύρισε έξαλλα με τους παίκτες και τον προπονητή Μάκη Βολτυράκη, την ιστορική άνοδο του ΟΦΗ στην Α1 πόλο.

Μάλιστα, ο πρόεδρος του Ερασιτέχνη ΟΦΗ, παρακολούθησε τους αγώνες από τον πάγκο και κάλυψε με αυτόν τον τρόπο, το κενό του εφόρου της ομάδας, Μιχάλη Σπαγουλάκη, ο οποίος λόγω ενός προβλήματος υγείας δεν κατάφερε να συνοδεύσει την αποστολή στην Αθήνα.

Το έκανε όμως, ο Γιάννης Δανδάλης, ο οποίος εμψύχωσε τους παίκτες και… τρελάθηκε και αυτός με την μεγάλη επιτυχία της ομάδας πόλο.

Με δήλωση του στην επίσημη σελίδα του Ερασιτέχνη ΟΦΗ, ofierasitechnis.grο Γιάννης Δανδάλης, ανέφερε με νόημα ότι «ο ΟΦΗ τάραξε τα νερά της Ελλάδος!» και συμπλήρωσε ότι «η Α1 πόλο θα είναι διαφορετική με την παρουσία του ΟΦΗ!».

Ο πρόεδρος του Ερασιτέχνη ΟΦΗ, τόνισε ακόμη ότι «το τμήμα πόλο του ΟΦΗ, είχε στόχο την παραμονή και τελικά προέκυψε η άνοδος στην Α1. Αξίζουν συγχαρητήρια σε όλους. Στον προπονητή Μάκη Βολτυράκη και στα παιδιά της ομάδας, για την σπουδαία προσπάθεια τους.Η επιτυχία είναι ένας συνδιασμός της δουλειάς του προπονητή, των παικτών μας και της διοίκησης, η οποία στήριξε όσο μπορούσε την προσπάθεια αυτή».

Στις παρακάτω φωτογραφίες, ο πρόεδρος του Ερασιτέχνη ΟΦΗ Γιάννης Δανδάλης κοντά στην ομάδα πόλο του ΟΦΗ.

 

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ:

Μάγκες οι πολίστες του ΟΦΗ-Εγραψαν ιστορία και ανέβηκαν στην Α1

Ο καπετάνιος που οδήγησε στην Α1 το πόλο του ΟΦΗ!

 

Του Γιώργου Κορτσιδάκη

Το όνομα του δικηγόρου Ανδρέα Πάτση, είναι το νέο πρόσωπο που ακούγεται τις τελευταίες μέρες για την μετοχική σύνθεση της ΠΑΕ ΟΦΗ 1925.

Οι πρώτες συζητήσεις, που φαίνεται να έχει κάνει ο ίδιος, για την εμπλοκή του, στα διοικητικά του ΟΦΗ, έχουν να κάνουν, με την διάθεση του να βάλει ένα ποσό, ως εκκίνηση, για την συμμετοχή του στην ΠΑΕ (έχει ακουστεί για 200 χιλιάδες ευρώ, αλλά αυτό δεν έχει επισημοποιηθεί ακόμη), αλλά και να βοηθήσει μέσα από τις διασυνδέσεις και τις γνωριμίες που διαθέτει, για έλευση και άλλων κεφαλαίων στην ΠΑΕ, είτε μέσα από χορηγίες, είτε με άλλους τρόπους.

Ολο αυτό το πλάνο, που φαίνεται ο ίδιος να έχει «δουλέψει» στο μυαλό του, θα το παρουσιάσει στους μετόχους του ΟΦΗ και εφ’ όσον τους πείσει, ότι μπορεί να κάνει πράξη αυτά που υπόσχεται, τότε το θέμα θα έχει συνέχεια.

Αν, όχι, τότε, ο ΟΦΗ θα συνεχίσει το δρόμο του, με τις ίδιες δυνάμεις.

Αυτό που θα πρέπει να διευκρινιστεί για την περίπτωση Πάτση, είναι ότι δεν τίθεται στην παρούσα φάση, θέμα αγοράς του πλειοψηφικού πακέτου των μετοχών της ΠΑΕ.

Πρόκειται σε πρώτη φάση τουλάχιστον για μια συμμετοχή στην μετοχική σύνθεση, προφανώς σε μια μεγαλύτερη οικονομική βάση, από κάποιους από τους υφιστάμενους κεντρικούς μετόχους.

Μάλιστα, σύμφωνα με αυτά που έχει πεί ο ίδιος, θεωρεί αναγκαία και απαραίτητη για την συμμετοχή του στα διοικητικά του ΟΦΗ, τη στήριξη των υφιστάμενων μετόχων, με τους οποίους θέλει να συνεργαστεί και όχι να παίξει το ρόλο του «αφεντικού».

Το αν ο Πάτσης, εφ’ όσον επιλεγεί από τους μετόχους, θα είναι και ο νέος πρόεδρος της ΠΑΕ, αυτό θα φανεί και μάλλον είναι το πιθανότερο, αν η υπόθεση έχει ομαλή έκβαση και δεν προκύψει κάτι άλλο.

Δεν θα είναι όμως, ο κυρίαρχος του παιχνιδιού, ακόμα και αν είναι ο πρόεδρος που θα εκλεγεί στην ΠΑΕ.

Και δεν θα μπορούσε να είναι ο κυρίαρχος (δεν ξέρω αν το θέλει κι’ όλας), από τη στιγμή που η οικονομική του συμμετοχή θα κυμανθεί αν επαληθευτούν οι ενδείξεις, σε ένα ποσό 200 χιλ. ευρώ.

Με τα χρήματα αυτά, δεν είσαι αφεντικό, αλλά συμμέτοχος.

Αυτό θα είναι και ο Πάτσης εφ' όσον oι συζητήσεις ολοκληρωθούν με επιτυχία.

Συμμέτοχος και όχι ιδιοκτήτης.

Ενας που θέλει να είναι αφεντικό στον ΟΦΗ, καλύπτει την αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου που είναι σε εξέλιξη, βάζει 650 χιλ. ευρώ και έχει κάθε λόγο, να παίξει αυτόν τον ρόλο.

Ο Πάτσης, δεν έχει πεί κάτι τέτοιο.

Για τον γνωστό νομικό, η ενασχόληση του με τη Νίκη Βόλου την οποία ανέβασε από την Γ’ Εθνική στη Σούπερ Λίγκ, αλλά στα μέσα της χρονιάς αποχώρησε από αυτήν, είναι λογικό να έχει προκαλέσει ερωτηματικά και φοβίες.

Όμως το ποδόσφαιρο είναι άγριο και πολλές φορές τσαλακώνει άγρια το προφίλ κάποιων ανθρώπων.

Δεν ξέρω αν με το συγκεκριμένο (Πάτση), συμβαίνει το ίδιο. Θα φανεί, αν τελικά μπεί στη ζωή του ΟΦΗ.

Ο ΟΦΗ δεν είναι άλλωσε Νίκη Βόλου και αυτό φαντάζομαι το γνωρίζει και ο ίδιος.

Επαγγελματικά πρόκειται για ένα διακεκριμένο νομικό της χώρας, με μεγάλα γραφεία σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, αλλά και το Ηράκλειο Κρήτης (!) και δυνατό πελατείακο κοινό.

Ποδοσφαιρικά, δεν είναι ουρανοκατέβατος. Εχει τις διασυνδέσεις του, ήταν στο χώρο του ποδοσφαόρου μέσω της Νίκης Βόλου, γνωρίζει πρόσωπα και πράγματα, ενώ και αργότερα φαίνεται να «ψάχτηκε» να επιστρέψει με κάποιες ομάδες, χωρίς να το πετύχει.

Στον ΟΦΗ μιλούν με τον Πάτση, γιατί δεν υπάρχει κάτι άλλο χειροπιαστό για την ώρα στον ορίζοντα.

Εμφανίζονται σοβαρές δυσκολίες, ώστε η προσπάθεια κάλυψης της αύξησης του μετοχικού κεφαλαίου, που έχει προκηρυχθεί, να καλυφθεί εκ των έσω. 

Και τα χρήματα αυτά, είναι αναγκαίο να μπούν στην ομάδα.

Παρά τις προσπάθειες που έγιναν, οι 650 χιλιάδες ευρώ της ΑΜΚ, είναι δύσκολο να καλυφθούν, από τους υφιστάμενους μετόχους, για να προχωρήσει η ομάδα.

Θα καλύψουν ένα ποσό, αλλά όχι τόσο.

Για το λόγο αυτό, ζητούν «ενισχύσεις» και «βοήθειες».

Αν αυτό γίνει από τον Πάτση ή επιλεγεί τελικά κάτι άλλο, θα φανεί τις επόμενες μέρες.

Αν πάντως κάποιος έχει καλύτερη πρόταση, δεν έχει παρά να βάλει 650 χιλιάδες ευρώ στην ΑΚΜ και να πάρει την ομάδα.

Υπάρχει κανείς;

Είναι απαραίτητο λοιπον, να κάνουμε μερικές μέρες υπομονη, μέχρι να κορυφωθούν όλες οι διεργασίες που γίνονται και παρά τις όποιες ενστάσεις μπορεί να έχει ο καθ' 'ενας, να μην βιαστούμε για συμπεράσματα θετικά ή αρνητικά.

Αν είναι ρόδο θα ανθίσει, αν είναι τσουκνίδα, θα φανεί, που λένε…

Page 7 of 54

Νεότερα Άρθρα

Stoiximatistirio