kortsidakis500x176fimi

ASFALEISKRITI500X176

ALMYRA2018

fastfitness 500X176 01

logo rossetti 300dpi

dandaliskentriko-banner-500x176

autotrack 500X176 2

PASTARELLA 500x176

balnea111

stella

vavoulas336x280 build

kortsidakis 500x176 arxontiko

KABAKAS-mvpnnnn

skai-korts500x176

Ο "Μαράζος" και τα παιδιά απο το Καπετανάκειο

20 Aug 2018 Written by

Του Γιώργου Κορτσιδάκη

Γιώργος Μαραζάκης, ο «Μαράζος» όπως τον αποκαλούσαμε οι συμμαθητές του, στο Καπετανάκειο στις αρχές της δεκαετίας του ’90 (γεννημένοι το 1973 ή 74), ήταν ακριβώς αυτό που δείχνει το φωτογραφικό κολάζ, που ανέβασε στο Facebook μια φίλη του, για να μνημονεύσει, τον άδικο χαμό του.

Αυτή την εικόνα, θα θυμάμαι, από αυτόν.

Και αυτή, θέλω να θυμάμαι.

Ο Γιώργος ήταν πάντα ένα παιδί, γεμάτο ζωή. Αλέγκρος!

Με το χαμόγελο στο πρόσωπο του, με τη χαρά στα μάτια του.

Από μικρός, μέσα στον αθλητισμό.

Στο μπάσκετ, στον Ανδρογέα, στη γειτονιά του στον Αη Γιάννη που μεγάλωσε.

Η είδηση σοκ για τον χαμό του, ταξίδεψε γρήγορα στο γκρούπ των παλιών συμμαθητών και των φίλων του, την Κυριακή το πρωί.

Τα δάκρυα πολλά και ο πόνος μεγάλος, για το 44χρονο παλικάρι, που έφυγε τόσο άδοξα.

Και ο τρόπος, που έφυγε!

Τι ΣΟΚ θεέ μου!

Να «φύγει» στο αυτοκίνητο, μπροστά στα μάτια των δυο του αγοριών και της συζύγου, του.

Δεν υπάρχουν λέξεις, για να περιγράψει κανείς, αυτό το σκηνικό.

Η χαροκαμένη γυναίκα του βρήκε την μεγάλη ψυχική δύναμη στο Facebook να γράψει, πόσο μεγαλύτερη θα μπορούσε να είναι αυτή η τραγωδία, αν το οξύ έμφραγμα που υπέστη ο Γιώργος, τον έβρισκε, λίγα λεπτά αργότερα, όταν η οικογένεια ήταν έτοιμη να ταξιδέψει για τα Χανιά, για μια εκδρομή.

Ο Γιώργος «έμεινε» την ώρα, που μπήκε στο αυτοκίνητο του και αφού είχε πετάξει τα σκουπίδια, φεύγοντας από το σπίτι με την οικογένεια του.

Οξύ έμφραγμα!

Tα τι και τα πως, δεν έχουν τόσο μεγάλη σημασία.

Το χτύπημα ήταν ακαριαίο!

Με το Γιώργο, ζήσαμε πολλά ως έφηβοι.

Μεγάλες πλάκες, ωραία ξενύχτια, αξέχαστες στιγμές στο σχολείο και έξω από αυτό.

Στα σπίτια μας, στα στέκια μας.

Θυμάμαι τις μάχες μας στο τάβλι!

Κανείς, δεν έπαιζε μαζί του.

Ηταν πολύ τυχερός στο...ζάρι! 

Κλείναμε με νεύρα, το...τάβλι απο την ...τύχη που είχε πάντα! (Που να ξέραμε τότε!)

Τελευταία χαθήκαμε, αλλά πάντα, όταν τον συναντούσα, υπήρχε μια έκρηξη αγάπης με πολλές αγκαλιές, φιλιά, πειράγματα και χαμόγελα!

Τελευταία φορά, τον είδα στην Πλατεία Ελευθερίας!

Ο Γιώργος μου έλεγε, για τη νέα του «αγάπη» το… τέννις.

Είπαμε να μιλήσουμε να παίξουμε καμιά φορά μαζί.

Δεν προλάβαμε.

Ο «Μαράζος» ήταν παιδί του μπάσκετ.

Μικρός έπαιζε στον Ανδρογέα και τελευταία στο «εργασιακό» με τους δικηγόρους.

Η δουλειά του ήταν δικαστικός επιμελητής και πολύ αγαπητός στα «δικαστήρια».

Η πόλη συγκλονίστηκε, με τον χαμό του.

«Οι άνθρωποι φεύγουν, σαν τα πουλιά» μου είπε ένας κοινός μας φίλος, στον δρόμο για την κηδεία.

Ετσι έφυγε, πρόσφατα ο Θανάσης (27) και ο Δημήτρης (52) στην πόλη μας, αλλά και πολλοί άλλοι, καθημερινά.

Γεγονότα, που πρέπει να μας κάνουν να συνειδητοποιήσουμε, πόσο μάταια είναι όλα σε αυτή τη ζωή.

Ποιά είναι τα σοβαρά ζητήματα και ποια, δεν έχουν ...σημασία και όμως, μας κυριεύουν καθημερινά.

Για κάθε φίλο που «φεύγει» νωρίς, «βασανίζομαι» για το αν θα πρέπει να γράψω κάτι.

Από την άλλη, κυριαρχεί μέσα μου, το ότι θα είναι άδικο, να μην γράψεις ή να μην πείς δυο κουβέντες, για το πόσο τυχερός ήσουν που γνώρισες, αυτόν τον άνθρωπο, που δεν θα ξαναδείς.

Και πραγματικά αισθάνομαι τυχερός που γνώρισα, το Γιώργο.

«Μαράζο», Καλό Παράδεισο, φίλε μου!

Read 888 times Last modified on Monday, 27 August 2018 13:37
Rate this item
(1 Vote)

Νεότερα Άρθρα

Stoiximatistirio