KORTS SKAI 340x150

FRONT PAGE SLIDER

FRONT PAGE SLIDER (10)

«Κουμάντο κάνει ο Παπαδόπουλος και του έχουμε τυφλή εμπιστοσύνη!».

Με τα λόγια αυτά ο νέος πρόεδρος της ΠΑΕ ΟΦΗ 1925 Φώτης Τσάλος, είχε την πρώτη γνωριμία με τους παίκτες του ΟΦΗ, στο Βαρδινογιάννειο αθλητικό κέντρο, στην πρώτη συγκέντρωση της ομάδας.

Μετά από απόφαση του Νίκου Παπαδόπουλου, η πρώτη συγκέντρωση ήταν κλειστή.

«Θέλω μια ομάδα που θα βγάζει ψυχή στο γήπεδο και θα την ευχαριστιέται ο κόσμος. Οποιος δεν πιστεύει στην άνοδο, τότε δεν πρέπει να είναι μαζί μας» ανέφερε ο Φώτης Τσάλος, ο οποίος χαιρέτισε ένα προς ένα τους παίκτες και τους ευχήθηκε καλή χρονιά.

«Η διοίκηση θα είναι δίπλα σας σε ότι χρειαστείτε. Θα είμαστε κοντά σας και το εννοώ αυτό που λέω. Πάμε όλοι μαζί να κάνουμε τον κόσμο του ΟΦΗ χαρούμενο και να φέρουμε τηην ομάδα εκεί που της αξίζει» ήταν τα λόγια του νέου προέδρου της ΠΑΕ ΟΦΗ 1925.

Αμέσως μετά ακολούθησε η πρώτη προπόνηση στο Βαρδινογιάννειο αθλητικό κέντρο, υπο τις οδηγίες του Νίκου Παπαδόπουλου και των συνεργατών του.

Στην φωτογραφία ο Φώτης Τσάλος στα αποδυτήρια του ΟΦΗ στο Βαρδινογιάννειο αθλητικό κέντρο, λίγο πριν την πρώτη συγκέντρωση της ομάδας.

Με το...δεξί ξεκίνησε στην προεδρία της ΠΑΕ ΟΦΗ 1925 ο Φώτης Τσάλος, καθώς η πρώτη του κίνηση, αμέσως μετά την ανάληψη της προεδρίας της ΠΑΕ, ήταν να κλείσει το θέμα προπονητή, με το Νίκο Παπαδόπουλο, αλλά και τους συνεργάτες του (Καραμπετάκης, Αμανατίδης, Γαυγιωτάκης), να υπογράφουν συμβόλαιο για ένα χρόνο.

Σειρά παίρνει τώρα, η ολοκλήρωση του μεταγραφικού σχεδιασμού, που έχει καταρτίσει ο Νίκος Παπαδόπουλος.

Η επίσημη ενημέρωση του ΟΦΗ αναφέρει:

Ο Νίκος Παπαδόπουλος, συνεχίζει και με τη… βούλα στον ΟΦΗ!

Μετά από συνάντηση εφ’ όλης της ύλης που είχε την Τρίτη (25/7), με το νέο πρόεδρο της ΠΑΕ ΟΦΗ 1925, Φώτη Τσάλο, έβαλε την υπογραφή του σε συμβόλαιο ενός έτους, με την ομάδα μας.

Το ίδιο συνέβη και με τους συνεργάτες του.

Το Νίκο Καραμπετάκη (βοηθός προπονητή), το Νίκο Αμανατίδη (γυμναστής) και τον Γιώργο Γαυγιωτάκη (προπονητής τερματοφυλάκων).

Ο Φώτης Τσάλος, ο Νίκος Παπαδόπουλος και το επιτελείο του, είχαν την Τρίτη (25/7) αναλυτική συζήτηση, για όλα τα τρέχοντα αγωνιστικά θέματα του ΟΦΗ, σε προετοιμασία και μεταγραφές.

Στην φωτογραφία ο νέος πρόεδρος της ΠΑΕ ΟΦΗ 1925 Φώτης Τσάλος, με το Νίκο Παπαδόπουλο.

Εστω και σε δεύτερο βαθμό, ο ΟΦΗ κατάφερε να περάσει το σκόπελο της αδειοδότησης και  να συνεχίσει τον μεταγραφικό του σχεδιασμό, δίχως περιορισμούς στην Football league.

Το Δευτεροβάθμιο Όργανο Αδειοδότησης της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας, ενημέρωσε και επίσημα, ότι χορήγησε άδεια στην ΠΑΕ ΟΦΗ 1925.

Στην κρητική ΠΑΕ, επισημαίνουν ότι "αν και θεωρεί ότι είχε όλες τις προυποθέσεις να αδειοδοτηθεί σε πρώτο βαθμό, εκφράζει την ικανοποίηση της για την τελική έκβαση της υπόθεσης".

Αδεια απο την Football league πήραν ακόμη ο Αρης, η Σπάρτη και ο Αιγινιακός.

Ενώ δεν έλαβαν η Ελευσίνα, η Αναγέννηση Καρδίτσας και ο Κισσαμικός.

Η επίσημη ενημέρωση της ΠΑΕ ΟΦΗ 1925 αναφέρει:

Το Δευτεροβάθμιο Όργανο Αδειοδότησης της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας, ενημέρωσε και επίσημα, ότι χορήγησε άδεια στην ΠΑΕ ΟΦΗ 1925, ενόψει της συμμετοχής της στο πρωτάθλημα της Football league.

Αυτό σημαίνει ότι η ΠΑΕ ΟΦΗ 1925, θα μπορέσει να κάνει μεταγραφές δίχως περιορισμούς στην φετινή αγωνιστική περίοδο, που ήταν και το μεγάλο ζητούμενο σε αυτή τη φάση.

Η ΠΑΕ ΟΦΗ 1925, αν και θεωρεί ότι είχε όλες τις προυποθέσεις να αδειοδοτηθεί σε πρώτο βαθμό, εκφράζει την ικανοποίηση της για την τελική έκβαση της υπόθεσης.

Να σημειωθεί ότι την ΠΑΕ ΟΦΗ 1925, στην εκδίκαση του φακέλου αδειοδότησης, εκπροσώπησαν ο νομικός Πέτρος Καιμακάμης, ο νομικός από το Ηράκλειο Ζαχαρίας Λιπαράκης και το στέλεχος της οικονομικής υπηρεσίας της ΠΑΕ ΟΦΗ 1925 Μανόλης Βασιλάκης.

«Ο Νίκος Παπαδόπουλος θεωρούμε ότι μπορεί να κάνει πράξη αυτό που θέλουμε για τον ΟΦΗ» δήλωσε ο νέος πρόεδρος του ΟΦΗ Φώτης Τσάλος, παρουσία του οποίου ο προπονητής του ΟΦΗ και οι συνεργάτες του, υπέγραψαν την Τρίτη (25/7) για ένα χρόνο και συνεχίζουν στην τεχνική ηγεσία της ομάδας.

Με δήλωση του στην επίσημη σελίδα της ΠΑΕ ΟΦΗ 1925, ofi1925.gr ο Φώτης Τσάλος δήλωσε για την παραμονή και επίσημα του Νίκου Παπαδόπουλου, στο τιμόνι της ομάδας ότι «είχα πεί από την πρώτη στιγμή, ότι επιθυμία μου ήταν, ο Νίκος Παπαδόπουλος, να μείνει στον ΟΦΗ.

Τον πιστεύουμε σαν προπονητή και θεωρούμε ότι μπορεί να κάνει πράξη αυτό που θέλουμε για τον ΟΦΗ. Συμφωνήσαμε και υπογράψαμε. Προχωράμε δυναμικά. Κάναμε μια συζήτηση με τον προπονητή για όλα τα θέματα που αφορούν την προετοιμασία και τις μεταγραφές. Θα προσπαθήσουμε ότι θέλει ο προπονητής να το υλοποιήσουμε».

Στην φωτογραφία, ο νέος πρόεδρος της ΠΑΕ ΟΦΗ 1925 Φώτης Τσάλος με το τεχνικό επιτελείο της ομάδας (Παπαδόπουλος, Καραμπετάκης, Γαυγιωτάκης, τον τεχνικό διευθυντή της ΠΑΕ Ηλία Κώτσιο και το Γενικό Αρχηγό Κώστα Ζερβάκη).

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Με το δεξί ο Τσάλος στον ΟΦΗ: Εκλεισε το θέμα Παπαδόπουλου!

«Μπήκα μπροστά στον ΟΦΗ, γιατί πιστεύω στις δυνατότητες μου, αλλά και επειδή δεν ήθελα η ομάδα να φύγει από τα χέρια κρητικών επιχειρηματιών».

Με τα λόγια αυτά ο  νέος πρόεδρος της ΠΑΕ ΟΦΗ 1925 Φώτης Τσάλος, εξήγησε μιλώντας στην επίσημη σελίδα του ΟΦΗ (ofi1925.gr), τους λόγους που τον ώθησαν να πάρει την απόφαση να συμμετάσχει δυναμικά στην τρέχουσα αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου.

«Είναι ένα σημαντικό ποσό για την εποχή, αυτό που θα βαλω, αλλά η ομάδα χρειάζεται χρήματα και είναι ένα στοίχημα για μένα. Από τις πρώτες συζητήσεις ήμουν ενωτικός με όλους τους μετόχους, την συμμετοχή των οποίων οικονομικά και ηθικά ζήτησα και θα έχω, ώστε η ομάδα να ξεκινήσει με το ποσό των 650 χιλ. ευρώ που είναι η αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου.

Είναι μια καλή αφετηρία. Οσοι θέλουν η ομάδα να μείνει σε κρητικά χέρια, πρέπει να είναι μαζί μας στην προσπάθεια αυτή».

Ο Φώτης Τσάλος, τονίζει ότι το πρώτο του μέλημα, είναι η συμφωνία με τον προπονητή Νίκο Παπαδόπουλο. Μαζί του θα έχει συνάντηση την Τρίτη (25/7) το μεσημέρι.

Όπως λέει «θέλω να μείνει στον ΟΦΗ ο Παπαδόπουλος και θα συζητήσω μαζί του, με στόχο να κλείσω το θέμα και να ξεκινήσει η ομάδα».

Ο Φώτης Τσάλος, έχει την εμπειρία του ποδοσφαίρου, καθώς εδώ και αρκετά χρόνια, ασχολείται με ομάδες του Ηρακλείου.

Όπως τονίζει «μπήκα μπροστά στον ΟΦΗ γιατί πιστεύω στις δυνατότητες μου και θέλω να κάνω δουλειά και έργο. Δεν έχω κανένα πίσω μου. Είμαι ένα λαικό παιδί, δουλεύω πολύ και θα συνεχίσω να το κάνω».

Ο νέος πρόεδρος του ΟΦΗ είναι 45 ετών, γέννημα θρέμμα Ηρακλειώτης και ασχολείται με τις εισαγωγές, αλλά και με τουριστικές επιχειρήσεις.

Στην φωτογραφία απο την Γενική Συνέλευση της ΠΑΕ ΟΦΗ 1925, ο Φώτης Τσάλος αριστερά.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ:

Ο Φώτης Τσάλος με 300 χιλ. ευρώ νέος πρόεδρος του ΟΦΗ!

Σε μια όμορφη κίνηση, προχώρησε ο ποδοσφαιριστής του ΟΦΗ, Ντίνος Πάγκαλος.

Δώρισε μια φανέλα του, στο μουσείο της Εθνικής στα Χανιά και στο Γαλανόλευκο Φάρο.

Ο Χανιώτης επιθετικός, επισκέφθηκε το μουσείο της Εθνικής και έδωσε τη φανέλα, στον πρόεδρο του Φάρου Νίκο Φλέκα.

Να σημειωθεί, ότι στο μουσείο του Γαλανόλευκου Φάρου, οι οικοδεσπότες, πέρα από τα σπάνια, αντικείμενα που έχουν σχέση με την Εθνική ομάδα, συλλέγουν και ότι άλλο προσφέρει κανείς και έχει την αξία του, γύρω από το ποδόσφαιρο.

Ο Ντίνος Πάγκαλος, είναι Χανιώτης και η προσφορά της φανέλας του ΟΦΗ, έχει ξεχωριστή σημασία για το μουσείο της Εθνικής στα Χανιά.

Γ.Κορτς

Του Γιώργου Κορτσιδάκη

Πέρασαν 5 χρόνια από εκείνο το «μουντό» καλοκαιρινό πρωινό, που με το ξημέρωμα, έφερε ένα πολύ άσχημο μαντάτο!

Ηταν στις 23 Ιουλίου 2012, που ο Απόστολος Παπουτσάκης, έφυγε από τη ζωή.

Για όσους τον γνωρίσαμε από κοντά, παρ’ ότι γνωρίζαμε για την επιβάρυνση της υγείας του, μετά από νοσηλεία αρκετών ημερών στο νοσοκομείο, μείναμε αποσβολωμένοι από την «είδηση».

Σε μένα, τη μετέφερε ο στενός του συνεργάτης και κοινός μας φίλος, ο Γιάννης Ράλλης, ο οποίος ήταν τότε Γενικός διευθυντής στην ΠΑΕ Εργοτέλης. «Γιώργο, χάσαμε τον Απόστολο» μου είπε.

Μαζί με τον Απόστολο, δεν «έφυγε» μόνο ένας ωραίος άνθρωπος.

«Εφυγαν» πολλά από αυτά που ο ίδιος πρέσβευε κοινωνικά και αθλητικά.

Είχα γράψει πριν από 5 χρόνια, λίγες μέρες μετά το θάνατο του, ότι η «απώλεια» δεν μπορεί να μετρηθεί ακόμη.

Θα την εξακριβώσουμε σε βάθος χρόνου, όπως και έγινε.

Ο Εργοτέλης έχασε το στήριγμα του, τον οραματιστή του, τον άνθρωπο που του έδωσε την μεγαλύτερη ώθηση της ιστορίας του.

Ακόμα και αν κάποιοι, μετά θάνατον βρέθηκαν να τον κατηγορήσουν για τα χρέη που έμειναν στον Εργοτέλη και ο υιός του Δημήτρης δεν κατάφερε να διαχειριστεί, καθώς λίγο αργότερα μαζί με τον Απόστολο, «έφυγε» και η «Διεθνής Ενωσις», ήταν πραγματικά πολύ μικροί για να αναμετρηθούν με το ανάστημα του  Παπουτσάκη.

Και το Ηράκλειο, όμως, βγήκε πολλαπλά χαμένο από αυτήν την απώλεια.

Ο Απόστολος, όσο ήταν εν ζωή, βοηθούσε πολύ κόσμο.

Ιδρύματα, φτωχούς, ανήμπορους, αναξιοπαθείς. Ηταν εκεί για τον άνθρωπο. Ηταν εκεί για όλους.

Πέρασαν 5 χρόνια και η απουσία του «φωνάζει» στο Ηράκλειο κοινωνικά, αθλητικά, ανθρώπινα.

Και έχω την αίσθηση, ότι όσο περνάνε τα χρόνια, θα φωνάζει ακόμη περισσότερο.

Τέτοιοι άνθρωποι, βγαίνουν μια φορά στα εκατό χρόνια!

Διαβάστε παρακάτω το άρθρο που είχα γράψει για τον Απόστολο Παπουτσάκη, το 2012, για να δείτε πόσο επίκαιρο είναι και σήμερα:

Τον Απόστολο Παπουτσάκη τον γνώρισα το 2006. Ηταν όταν έκανε τα πρώτα του βήματα στον  χώρο του ποδοσφαίρου, μπαίνοντας στην μετοχική σύνθεση του Εργοτέλη.

Την  «είδηση» για την συμμετοχή ενός τρίτου μεγαλομετόχου (αν θυμάμαι καλά, αρχικά  με ποσοστό 16%) στην ΠΑΕ Εργοτέλης, κοντά στο γνωστό «δίδυμο» των ιδιοκτητών της ομάδας (Τζώρτζογλου-Σουλτάτος), την δημοσίευσα για πρώτη φορά στην άλλοτε  δυναμική «ΤΟΛΜΗ» και προκάλεσε το ενδιαφέρον της αθλητικής κοινής γνώμης του Ηρακλείου.

Για το νέο παράγοντα που μπαίνει στον Εργοτέλη και την οικονομική του «δυναμική» μέσα απο την ασφαλιστική εταιρεία «Διεθνής Ενωσις».

Τότε-θυμάμαι-μίλησα για πρώτη φορά τηλεφωνικά με τον Απόστολο Παπουτσάκη, για την επιβεβαίωση της πληροφορίας.

Την επόμενη μέρα τον γνώρισα για πρώτη φορά απο κοντά. Καθώς ο Απόστολος δέχθηκε την πρόσκληση μας στα γραφεία της εφημερίδας, για την πρώτη του συνέντευξη ώς αθλητικός παράγοντας!

Μαζί με τον συνάδελφο Τάσο Βαρδάκη, τα είπαμε μαζί του για αρκετή ώρα. Κλεισμένοι στο γραφείο μου, προσπαθούσαμε να πάρουμε απαντήσεις απο τον Απόστολο για την ενασχόληση του με το ποδόσφαιρο και τον Εργοτέλη.

Απο την πρώτη στιγμή, αναρωτήθηκα για ποιό λόγο ένας τόσο καλοσυνάτος άνθρωπος, θέλει να ασχοληθεί με το ποδόσφαιρο.

Η αλήθεια είναι ότι ποτέ όλα αυτά τα χρόνια δεν βρήκα την απάντηση. Ο Απόστολος απαντούσε αφοπλιστικά στο ερώτημα. «Για να βοηθήσω...» έλεγε.

Η πρωτοσέλιδη δημοσίευση της φωτογραφίας του, την επομένη μέρα  της πρώτης συνέντευξης του Απόστολου Παπουτσάκη, με τον «άνθρωπο γεμάτο καλοσύνη με το μουστάκι», έκανε αίσθηση.

Ο Απόστολος είχε μπεί πλέον στον χώρο του ποδοσφαίρου. Λίγο αργότερα θα αναλάμβανε και τα ηνία της ομάδας, πέφτοντας αμέσως στα βαθιά και στα...άγχη για τη σωτηρία.

Τα κατάφερε, έφτιαξε ομάδα, οργάνωσε τις ακαδημίες, έβαλε υψηλούς στόχους, αλλά και κανόνες ηθικής. Ενώ αν η οικονομική κρίση δεν έπλητε τη χώρα, ίσως είχε βάλει και μπροστά το μεγάλο του όνειρο, που ήταν ένα γήπεδο και ένα αθλητικό κέντρο για τον Εργοτέλη. Είχε βρεί εκτάσεις, ήταν έτοιμος να υπογράψει συμφωνίες, αλλά η οικονομική κρίση, έβαλε στο συρτάρι το μεγαλύτερο του όραμα για αυτην την ομάδα

Με τον Παπουτσάκη είχα πάντα μια καθαρή και ειλικρινή σχέση. Μια σχέση φιλίας, αλλα και σοβαρότητας. Ποτέ δεν εξέφρασε παράπονο για οποιαδήποτε κριτική. Σωστή ή υπερβολική.

Ομως, η αλήθεια είναι ότι όσο γνώριζα  τον άνθρωπο αυτό καλύτερα, σε κάθε μου σκέψη για να ερμηνεύσω τις προθέσεις του (σωστές ή λανθασμένες σύμφωνα με το δικό μου κριτήριο) έβαζα και τον ανθρώπινο παράγοντα. Και έλεγα πάντα ότι «για να το κάνει αυτό ο Απόστολος κάποιο λόγο θα είχε».

Υπήρξε ευφυής, μελετημένος, άνθρωπος με σχέδιο και πλάνο. Δεν έκανε τίποτε στην τύχη. Για κάθε ενέργεια του υπήρχε...λόγος.

Για αυτό και πέτυχε, ώς αυτοδημιούργητος επιχειρηματίας.

Ο Απόστολος πολλές φορές στις «παρέες» που έχουμε κάνει θυμόταν το...παρελθόν του. Δεν ξέχασε ποτέ, ότι ξεκίνησε απο ένας απλός ασφαλιστής, για να φτάσει να είναι αντιπρόεδρος σε μια απο τις 6 κορυφαίες ασφαλιστικές εταιρείας της χώρας και να έχει «χτίσει» πίσω του μια περιουσία που διασφαλίζει την οικογένεια του.

Ηταν «άνθρωπος» με όλη τη σημασία της λέξεως. Απο τους λίγους που η πόρτα του γραφείου του ήταν ανοιχτή για τον καθ’ ένα.

Στο γραφείο του στο κτίριο της «Διεθνούς Ενώσεως» στην οδό 62 Μαρτύρων, παρέλαζαν καθημερινά πολλοί και διάφοροι.

Και ο Απόστολος, παρά τον μεγάλο φόρτο των εργασιών του, ήταν εκεί για όλους. Για να ακούσει το πρόβλημα τους, για να βοηθήσει με κάποια χορηγια, φιλανθρωπία ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο, εκείνους που ζητούσαν την βοήθεια και την συμπαράσταση του.

Η απώλεια του Απόστολου Παπουτσάκη, είναι πρωτίστως κοινωνική, για τον τόπο μας. Ειδικά στην σημερινή εποχή, όπου η «ανθρωπιά» μοιάζει πολυτέλεια. Χάθηκε ένας «άνθρωπος» με όλη την σημασία της λέξεως και το γνωρίζουν πολύ καλά εκείνοι που κατά καιρούς έλαβαν την βοήθεια του.

Για την «μεγάλη απώλεια για το ελληνικό ποδόσφαιρο», που είπαν κάποιοι στην κηδεία του, δεν συμφωνώ. Το ελληνικό ποδόσφαιρο είναι πολύ «βρώμικο» για να δεχθεί αυτές τις «καθαρές» ψυχές.

Γιατί όποιος πιστεύει ότι η ενασχόληση του με το ποδόσφαριο δεν ήταν απο τις βασικές αιτίες που τον οδήγησαν στο θάνατο σε ηλικία μόλις 60 ετών, είναι αφελής.

Η βρωμιά που συνάντησε και  τα άγχη της επιβίωσης του Εργοτέλη, μαζί βέβαια και με κάποια προβλήματα υγείας που ο άνθρωπος αυτός είχε με τα νεφρά του και το αναπνευστικό, τον έφεραν, πρόωρα  στο τέλος.

Οταν δε, αντιλήφθηκε το «κυνηγητό» που γινόταν «πίσω απο την πλάτη του» στον Εργοτέλη, όταν το πρωτάθλημα μπήκε στην τελικη ευθεία, όπου την ομάδα αυτη την κυνήγησαν θεοί και δαίμονες, τότε τα πράγματα χειροτέρεψαν για τον ίδιο.

Οι τόνοι ανέβηκαν, οι πίκρες ,οι στεναχώριες, αλλά και τα πισώπλατα μαχαιρώματα απο υποτιθέμενους «φίλους και υποστηρικτές», σε κάνουν μοιραία να αναθεωρήσεις το ρόλο σου και τα πιστεύω σου. Σε κάνουν να αντιλαμβάνεσαι ότι μάλλον εξαπατήθηκες. Οτι προδόθηκες. Είναι όμως αργά.

Το ελληνικό ποδόσφαιρο βλάπει σοβαρά την υγεία. Αυτό το γνωρίζουν και οι παράγοντες που είναι εν ζωή! Ομως είναι τόσο ισχυρό το «μικρόβιο» του ποδοσφαίρου, που παρότι γνωρίζεις τις συνέπειες, δεν είναι εύκολο να το απαρνηθείς!

Για αυτό και ο Απόστολος, δεν είπε όχι στην «πρόκληση» της ηγεσίας της Σούπερ Λίγκ. «Αν φάς την ένεση του παράγοντα, τελείωσες. Κόλησες» λένε εκείνοι που γνωρίζουν. Και έχουν δίκιο.

Ο Απόστολος που σαν επιχειρηματίας έκανε τόσα δύσκολα «ντίλ» στην δουλειά του, «άντεξε» μόλις έξι χρόνια σε αυτό που λέγεται «ποδόσφαιρο».

Ο Απόστολος θα μείνει στη σκέψη όλων μας  σαν μια  ωραία και «ρομαντική» παρουσία, η οποία όμως και αυτή «μαράθηκε» απο το κατεστημένο.

Ο χαμός του με συγκλόνισε. Οπως όλους. Παρ’ ότι γνώριζα την επιβάρυνση της υγείας του, δεν μπορώ  ακόμη να πιστέψω, ότι αυτός ο «ωραίος άνθρωπος» δεν είναι πια κοντά μας.

Οφείλουμε όμως, όλοι εμείς που τον  γνωρίσαμε, «ήπιαμε ένα κρασί» μαζί του, που χαρήκαμε την παρέα και την καλοσύνη του, να μην αφήσουμε να ξεχαστεί αυτή του η γοητευτική και «αρχοντική» παρουσία στα κοινά του τόπου μας.

Πρώτα κοινωνικά γιατί εκεί –επαναλλαμβάνω-η προσφορά του ήταν αθόρυβη αλλά  πολύ μεγάλη και μετά αθλητικά.

Το Ηράκλειο, οι αρχές, ο σύλλογος του, οι φίλοι του, όλοι εμείς οφείλουμε  να βρούμε τους τρόπους για να μην ξεχαστεί ο άνθρωπος-φαινόμενο «Απόστολος Παπουτσάκης»...

Γιώργος  Κορτσιδάκης

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Λίγα λόγια για ένα άνθρωπο φαινόμενο

Του Γιώργου Κορτσιδάκη

Στο Ηράκλειο γράφτηκε μια από τις πιο χρυσές σελίδες του Ελληνικού αθλητισμού.

Η Εθνική Νέων στο μπάσκετ, δηλαδή τα ταλέντα μας που είναι κάτω των 20ετών, σήκωσαν την Ευρωπαική κούπα και αναδείχθηκαν πρωταθλητές Ευρώπης!

Μέρες του ’87 σε μια μικρογραφία, θύμισαν στο κοινό της Κρήτης, τα παιχνίδια αυτά, στην εντυπωσιακή πορεία του θριάμβου!

Και αν δεν υπήρχε ο Γκάλης και ο Γιαννάκης, υπήρχαν κάποια πιτσιρίκια όπως ο Χαραλαμπόπουλος και ο Κόνιαρης, αλλά και οι υπόλοιποι που θα είναι στην πρώτη γραμμή του Ελληνικού και του Ευρωπαικού μπάσκετ στην επόμενη δεκαετία.

Και αν η Εθνική μας, είχε δείξει στα πρώτα παιχνίδια ότι της έλειπε το βαρύ κορμί Παπαγιάννη κάτω από ρακέτα, τελικά αυτό το κενό καλύφθηκε με ομαδική δουλειά, πάθος και ψυχή, όπως συμβαίνει στις πραγματικές ΟΜΑΔΕΣ.

Τα πιτσιρίκια του Ηλία Παπαθεοδώρου, που είναι μια παρέα 4-5 ετών, η οποία έχει ποτιστεί με μεγάλες στιγμές και επιτυχίες, έφτασε στην κορύφωση της, με την κατάκτηση του Ευρωπαικού τροπαίου, που είναι ένα αποτέλεσμα δουλειάς, αλλά και αγάπης που έχουν αυτά τα παιδιά για την Εθνική, η οποία τους δείχνει αυτό που δεν τους δείχνουν οι ομάδες τους: Εμπιστοσύνη!

Η ομάδα-έκπληξη το Ισραήλ, που πήγε να κάνει το μεγάλο κόλπο, είχε την ατυχία να πέσει πάνω σε μια ψυχωμένη Εθνική μας, η οποία μαζί με το εντυπωσιακό κρητικό κοινό, σήκωσαν την κούπα.

Τα εντυπωσιακά κορμιά της Γαλλίας, αλλά και ο ηχηρός αποκλεισμός στα νοκ-άουτ παιχνίδια της Σερβίας και της Ισπανίας, που ήταν μέσα στα μεγάλα φαβορί, αποτέλεσαν επίσης ενδιαφέροντα στοιχεία, του σπουδαίου τουρνουά, το οποίο μοιράστηκε στην πρώτη φάση σε Χανιά και Ρέθυμνο και κατέληξε στο Ηράκλειο, προσφέροντας στο νησί ένα δεκαήμερο αυθεντικού μπάσκετ!

Γιατί, όπως και να το κάνεις, το να βλέπεις όλη την αφρόκρεμα του Ευρωπαικού μπάσκετ από όλες τις ομάδες και όχι μόνο από την Εθνική μας, με 19χρονα παιδιά τα οποία θα κυριαρχήσουν στο μπάσκετ την επόμενη δεκαετία, είναι μοναδικό!

Το «παλατάκι» στα Δυο Αοράκια, ένα από τα καλύτερα γήπεδα στην Ελλάδα και την Ευρώπη, τον πρώτο μεγάλο θρίαμβο, μια ευρωπαική κούπα!

Και το άξιζε, γιατί είναι ένα γήπεδο, για τέτοιες διοργανώσεις και επιτυχίες!
Το άξιζε όμως και το κοινό της Κρήτης, για αυτή την αγάπη που περιβάλει κάθε φορά την Εθνική σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ.

Είναι μια σχέση πάθους και ψυχής όπως αναδείχθηκε στον ημιτελικό, αλλά κυρίως στον τελικό, όπου το γήπεδο γέμισε ασφυκτικά.

Και ο κόσμος ανταμείφθηκε με αυτή τη σπουδαία επιτυχία!

Να σηκώσει μαζί με την Εθνική μια ευρωπαική κούπα!

Προσέξτε όμως: Κανείς δεν μας χάρισε τίποτα, όπως λέει και ο Βασιλακόπουλος!

Η Κρήτη και το Ηράκλειο το αξίζουμε, όλο αυτό.

Γιατί έχουμε γηπεδάρα, έχουμε ανθρώπους που τρέχουν για την Εθνική, έχουμε φορείς (Περιφέρεια-Δήμο) που αγαπάνε τον αθλητισμό, αλλά και ένα δυνατό κοινό που είναι έτοιμο, να ανάψει τη φωτιά…

Του Γιώργου Κορτσιδάκη

Ο Εργοτέλης ακροβατεί εδώ και μέρες σε τρείς κατηγορίες, αλλά με βάση τα δεδομένα που έχουν σχηματιστεί μετά το «ναυάγιο» Βρέντζου για την εξεύρεση χρηματοδότη, τα σενάρια είναι δυο: σύλλογος αν και έχει κερδίσει την άνοδο στην Football league, είτε θα αγωνιστεί στην Γ’ Εθνική, είτε στο τοπικό πρωτάθλημα Ηρακλείου!

Μια παρέα φίλων του Εργοτέλη, με τους οποίους έτυχε να συναντηθώ, μου εξηγούν το σκεπτικό τους, το οποίο όπως μου λένε, εκφράζει και την πλειοψηφία αυτή τη στιγμή στο Μαρτινέγκο.

«Περίπτωση να παίξει αυτή τη στιγμή η ομάδα στην Footballleagueδεν υπάρχει. Χρειάζονται 270 χιλιάδες ευρώ, για να συσταθεί η νέα ΠΑΕ. Τα χρήματα αυτά δεν υπάρχουν, οπότε το ξεχνάμε.

Οι πιθανότητες να αγωνιστεί ο Εργοτέλης στην Γ’ Εθνική, είναι επίσης λίγες.

Κατ’ αρχήν στην περίπτωση αυτή, η ομάδα θα είναι τιμωρημένη από το νέο αθλητικό νόμο και δεν θα έχει δικαίωμα ανόδου, αλλά θα ξεκινήσει και με -6 βαθμούς.

Ακόμη, αν κάνεις μια ομάδα για να μείνει στην κατηγορία, χρειάζονται, περίπου 150 χιλιάδες ευρώ και δεν ξέρεις αν θα σωθείς κι’ όλας με τα χρήματα αυτά, καθώς φέτος πέφτουν 6 ομάδες από την Γ’ Εθνική και πρέπει να κάνεις πρωταθλητισμό.

Ούτε αυτά τα χρήματα υπάρχουν. Αλλά δεν αποκλείουμε ακόμη τίποτα, για το σενάριο αυτό.

Ισως η καλύτερη λύση, όσο και αν ακούγεται σκληρό, είναι η Α1 ΕΠΣΗ, για τον Εργοτέλη.

Με χαμηλό κόστος, στήριξη των υποδομών και μια ομάδα αποκλειστικά με δικά μας παιδιά, ώστε όταν είμαστε έτοιμοι να επανέθλουμε, χωρίw παχιά λόγια, φανφάρες και σχέδια στην άμμο.

Μέσα σε όλα αυτά θα πρέπει να υπολογίσουμε τα έξοδα που θα έχει η νέα διοίκηση για τη λειτουργία της ακαδημίας ποδοσφαρίου, αλλά και τα τρέχοντα έξοδα, που είναι αρκετά».

Αυτές είναι σκέψεις και προτάσεις Εργοτελιτών, με αγάπη και προσφορά στο σύλλογο, αρκετά χρόνια και είναι πολύ πιθανόν να κατατεθούν στην  Γενική Συνέλευση στην οποία θα παρθούν οι καθοριστικές αποφάσεις, για την κατηγορία στην οποία θα αγωνίζεται ο Εργοτέλης.

Οσο και αν ακούγεται σκληρό (και είναι!), αλλά και υπερβολικό, οι υπερασπιστές να επιστρέψει ο Εργοτέλης, στο τοπικό πρωτάθλημα Ηρακλείου, ελλείψει άλλης εναλλακτικής πρότασης, είναι αρκετοί.

Υπάρχουν όμως και ορισμένοι που λένε ότι και στην Γ’ Εθνική, μπορεί να γίνει μια προσπάθεια, ακόμα και αν ο Εργοτέλης, δεν έχει δικαίωμα ανόδου.

Σε κάθε περίπτωση, οι αποφάσεις είναι προ των πυλών… 

Του Γιώργου Κορτσιδάκη

Ακόμα και αν αυτήν την ώρα μηδέν, στην οποία βρίσκεται ο ΟΦΗ, όπου κάποιοι έχουν ήδη σκάψει το λάκκο και έχουν όχι μόνο θάψει, αλλά έχουν κάνει και το… μνημόσυνο της ομάδας, εγώ θα διατηρήσω, την αισιοδοξία μου, ότι έστω και την τελευταία στιγμή κάτι καλό θα γίνει.

Γιατί, δεν μπορώ να διανοηθώ, ότι οι άνθρωποι που έχουν βάλει δυο χρόνια στον ΟΦΗ, ένα ποσό που ξεπερνάει το 1,5 εκατομμύριο ευρώ, θα πετάξουν την προσπάθεια αυτή στα σκουπίδια και θα βάλουν τους εαυτούς τους στην άχαρη διαδικασία, να μείνουν, στην ιστορία, ως μια φωτοβολίδα.

Επειδή, γνωρίζω προσωπικά ένα προς ένα, εκείνους που μπήκαν μπροστά στον ΟΦΗ, πριν από δυο καλοκαίρια, δεν πίστευα ποτέ ότι ο ΟΦΗ θα ερχόταν στο σημείο που είναι σήμερα.

Να είναι δηλαδή, βυθισμένος στην αβεβαιότητα και την αμφισβήτηση, όπως ήταν δηλαδή την εποχή, που οι ίδιοι ανέλαβαν μια διαλυμένη ομάδα σε όλα τα επίπεδα, για να την φέρουν στον ίσιο δρόμο.

Και σε ένα βαθμό τα κατάφεραν. Μπορεί η φετινή χρονιά, να ανέδειξε ένα πρόβλημα ρευστότητας, τους τελευταίους μήνες και οι μεταγραφές του Ιανουαρίου, να δημιούργησαν ένα άνοιγμα, σε μια κατηγορία χωρίς έσοδα, όμως η γενική εικόνα του ΟΦΗ επι των ημερών τους, ήταν καλή και σίγουρα δεν είχε σχέση με το παρελθόν.

Αδικεί τους ανθρώπους αυτούς, η εικόνα που έχει δημιουργηθεί τις τελευταίες ημέρες και αυτό γίνεται και με δική τους ευθύνη.

Παρ’ ότι πριν από μερικές εβδομάδες, όλοι έλεγαν ότι ο ΟΦΗ ξεκίνησε ιδανικά αυτό το καλοκαίρι, έκλεισε τον Παπαδόπουλο και προχώρησε γρήγορα σε ένα αποτελεσματικό σχεδιασμό, για τον οποίο ευθύνη έχει η τεχνική ηγεσία, κατάφερε να πάρει σημαντικούς παίκτες και να αρχίσει να δείχνει ότι είναι το «αφεντικό» της κατηγορίας, ξαφνικά λες και… κατέβηκαν οι διακόπτες!

Εσωτερικές διαφωνίες των μετόχων, για την λειτουργία της ομάδας, σύγκρουση φιλοσοφιών, αλλά κυρίως «κούραση» στην οικονομική συνεισφορά κάποιων από αυτούς (υπάρχουν μέτοχοι από την ομάδα των 9 που έχουν βάλει έκαστος πάνω από 100 χιλ. ευρώ τα τελευταία δυο χρόνια), ανέδειξαν προβλήματα μεταξύ τους, έφεραν στασιμότητα αποφάσεων, αλλά και …καθίζηση της ομάδας, η οποία φρέναρε ξαφνικά, μετά από 15 μέρες έντονου σπρίντ σε μεταγραφές και άλλα σημαντικά ζητήματα!

Λίγα 24ωρα πριν απο όλα αυτά, η ομάδα προχωρούσε δυναμικά, είχε έτοιμο μεταγραφικο πλάνο και αν δεν είχε μπεί αυτό το φρένο, πιθανόν σήμερα να μιλούσαμε για μια ομάδα ήδη δομημένη, με πολύ σημαντικούς παίκτες με τους οποίους ο ΟΦΗ είχε προφορική συμφωνία!

Μιλάμε για ένα εσωτερικό σαμποτάζ, για ένα ιδανικό αυτογκολ που έβαλε στον εαυτό του ο ΟΦΗ!

Ετσι, προέκυψε ο …Πάτσης και ο…κάθε Πάτσης.

Τα χρήματα είναι πολλά και αυτό είναι σίγουρο. Όταν μιλάμε για 650 χιλιάρικα που είναι η αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου και είναι χρήματα που χρειάζεται η ομάδα για να παίξει το ρόλο, που θέλει, δεν είναι παίξε-γέλασε, όσο και αν κάποιοι αφελείς, τα θεωρούν όλα δεδομένα.

Αν σε αυτήν την κρίσιμη φάση, οι άνθρωποι αυτοί δεν προστατέψουν οι ίδιοι, αυτό που έχουν κάνει στον ΟΦΗ, τότε κρίμα στα χρήματα που έδωσαν, κρίμα στον κόπο τους και το χρόνο που αφιέρωσαν! Μεγάλο κρίμα!

Εγω, λοιπον, θα διατηρήσω την αισιοδοξία μου, ότι έστω και την τελευταία στιγμή, οι μέτοχοι του ΟΦΗ, θα βάλουν ξανά το χέρι στην τσέπη, πιο βαθιά, για να βρεθεί η λύση εσωτερικά και χωρίς ουρανοκατέβατους μνηστήρες, με αδιευκρίνιστους σκοπούς…

Νεότερα Άρθρα

Stoiximatistirio